Könlümü alan mənim ol dilrüba yarım durur,Gərçi könlümni alur, amma ki, qəmxarım durur.

Necə kim, cövri-cəfa qılsan bu mən dilxəstəyə,Eyləmən ondan şikayət kim, vəfadarım durur.

Gecələr də uyxu gəlməz gözümə qan ağlaram,Köydəki kövkəb deyil, şol çeşmi-bidarım durur.

Tanrı üçün, yola gəlsən, bir qədəm ahəstə bas,Ayağın altında topraq cismi-bimarım durur.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Bu Xətai afitabə eylədi göydə nəzər,Yar aydır, kim; "ona bax, əksi-rüxsarım durur".

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq