Ol pəripeykər mənə yar olmadı, heyf oldu heyf,Aldı könlümü vəfadar olmadı, heyf oldu heyf,

Saxlar idim qəhrini könlümdə daim can kimi,Sirrimi faş etdi, əsrar olmadı, heyf oldu heyf.

Kim ki, yüzbin məkr ilə qıldı məni səndən cüda,Yüz bəlayə ol giriftar olmadı, heyf oldu heyf.

Firqətin oduna yandım, canü dil oldu kəbab,Kimsə halimdən xəbərdar olmadı, heyf oldu heyf.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Eşq əlindən xəstə düşdü bu Xətainin təni,Ləblərindən bircə timar olmadı, heyf oldu heyf.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq