Dünya
İnsanın qəlbində həsrət olanda,Yüz ilə döndərər yüz günü dünya.Gətirər hər zaman yağı yağ üstə,Lap candan eyləyər üzgünü dünya.
Haqqın sarayını vurar, uçurar,Nahaqqın evində səltənət qurar.Əyriyə min naxış, min bəzək vurar,İynətək lüt qoyar düzgünü dünya.
Üzbəüz duranda yalanla gerçək,Zəlimxan, doğrunun qılıncını çək.Baxma ki, çirkinin günahkarıtəkSındırır həmişə güzgünü dünya.
1971, 20 dekabr
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/zelimxan-yaqub-dunya-4
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Zərrəcə qəm çəkmə, aliyi-həzrətim,Qadir Mövlamız sənə yar olur,
ŞəltükQutarmışdıq hər əngəldən, gənə bir əngəlim çıxdı,Cənabın bəxş edən şəltük içindən çox bəlim çıxdı.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 36Ey vüsal gecəsinin ən möhtəşəm heykəli,Ey səhər bayrağından daha yüngül, kölgəli!
GəlinGecə-gündüz istəyirəm mən səni,Hamı dünyanın malınca gəlin.