Mən öləndə
Mən öləndə dünyadaheç nə dəyişməyəcək,Ölümüm ilahininyadına düşməyəcək.Günəş yenə çıxacaq,əvvəl çıxdığı kimi,Sular yenə axacaq,əvvəl axdığı kimi.Ay yenə öz yerində,Gün yenə öz işində,Çaylar öz adətində,sellər öz vərdişində,Çərxi-fələk yenə dəöz köhnə gərdişində.Övladlarım üçün dəheç nə dəyişməyibdi,Yaşayacaqlar ömrü,qalsalar da atasız,Gedəcəklər yollarıxatalı, ya xatasız.Mən öləndə dəyişəntəkcə mən olacağam,Ətrini çox sevdiyimbir ovuc qara torpaq,Rəngini çox sevdiyimgöy çəmən olacağam.Bilirəm, doğum günümyanvar ayına düşdü,Bilmirəm, ölüm günümhansı aya düşəcək.
Tək onu bilirəm ki,mən dünyadan gedəndə,Sıx meşələr qoynundabir palıd yıxılacaq.Dağdan dərə dibinənəhənglərin nəhəngisərt bir qaya düşəcək.Qanım rəngə dönəcəkqızaran güllər üçün,Təzə dən göyərəcəktəzə sünbüllər üçün.Məzarımın torpağıqapqara şum olacaq,Gedən cismim olsa da,qalan ruhum olacaq!
2002, 11 sentyabr
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/zelimxan-yaqub-men-olende
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Sənə qurban olum, səadətli xoca,Qərib xan dadaşıma di gəlsin,
Məni-bimarə müddətdir olub yaği qara gözlərMəni-bimarə müddətdir olub yaği qara gözlər,Könüldə tari-mujganın qalıb baqi, qara gözlər.
Mənim dostumZuvanddan gəldiyi bir ay olardı...(Onun bir dumanlı keçmişi vardı).
Sultan Əbdülməcidə xitabənEy padşahım bir dur,Dərvişi fərəhnak et,