Qocasan demə
Sevgilim, anama qocasan demə,Gəl, onun eşqinə, gəl, işinə bax!Kövrələn qəlbindən süzülüb gələnŞirin nəğmələrin gəlişinə bax!
Uzansın daha da ömrünün yolu,Demə ki, incəlib, üzülməsi var.Sən xallı-xalçalı bir otaqdasan,Onun hər naxışında yüz ilməsi var!
Gülsə, doxsan ilin dodağı qaçar,Ağlasa, dünyanın çatılar qaşı.Havalı gəzsən də, havasına yat,Yanından keçəndə bir az yavaşı.
Sənə o qədər də asan gəlməsin,Rənginin, saçının dümağ olması.Burula-burula ipə dönənin,Bükülə-bükülə yumaq olması!
O bütün güllərdən əzizdir mənə,Ətri min çəmənin ətrinə dəyər.Qara tellərinlə çox da öyünmə,Ağaran tellərin xətrinə dəyər!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/zelimxan-yaqub-qocasan-deme
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
— Lətif:Dağıstandan gələn gəlin, mən səni qonaq eylərəm,
SəninNazlım, hüsnün gülşənindəAçılmış güllərin sənin,
Gəncənin qırğınıEy qazilər, gəldi qəzadan bəla,Bir olmaz müsibət dövran eylədi,
KəməndTa müənbər kakilin xurşidə salmışdır kəməndBağlamışdır boynumu zənciri-zülfün bənd-bənd