Qoruya bilmədim
Şamil babamın xatirəsinə
Sən dağa çıxanda əriyərdi qar,Yaylaq sevincindən haya düşərdi.Daş çiçək bitirər, qaya gül açar,Nurundan hər yana saya düşərdi.
Çirmədin qolunu dirsəyə qədər,Gözləri tutulan bulaq görəndə.Göynətdi qəlbini acı bir kədər,Gövdəsi yaralı budaq görəndə.
Palıd da tanıdı bir bağban kimi,Önündə hörmətlə başını əydi.Duydu bu hikməti bir insan kimi,Bu ləzzət yüzillik dünyaya dəydi.
Ölümün qəlbimi vurdu qanatdı,Kədəri çiynimdən ata bilmədim.Könlüm görüşünə yaman can atdı,Heyif, sağlığına çata bilmədim.
Qayası qartallı məğrur dağ oldun,Şimşəkdən qoruya bilmədim səni.Budaqdan asılan son yarpaq oldun,Küləkdən qoruya bilmədim səni.
Baxsan duruşuma, görməzsən dahaBir zaman gördüyün şəvə saçları.Sən köçüb gedəli yaman oxşayırBaba saçlarına nəvə saçları.
Həyatda yadigar qoyub getdiyin,İzəm, nişanəyəm, ləpirəm, baba.Həmişə əlindən öpərdim sənin,İndi torpağından öpürəm, baba.1975, 11 may
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/zelimxan-yaqub-qoruya-bilmedim
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Şəhər dünyasıdı...gündə meydana
Bu sirri bir sən bilSən Allah, qırağa çıxmasın bu söz,Bu sirri bir sən bil, bir də mən bilim.
Görək kim çıxacaq yaza bu qışdanGözüm su içmədi gəlhagəlindən,Çəkdim dönə-dönə cəza bu qışdan.
Uzaq gəzməO dənizdən mənə bircə damla ver,Mən damlanı bir dənizə çevirim.
Başqa şairlərin şeirləri
Canım kəklik gözüm kəklikYerişin yarıma bənzər
Üç gözəlPirsahat çaydan keçdim,Çay üstə üç gözəl gördüm,
OynasınSürmə çəkmiş siyah çeşmi-mestinəSəhab altdan çıxıb mahım oynasın
Şadəm, gəl, ey sənəm, məni eşqində qanə çəkŞadəm, gəl, ey sənəm, məni eşqində qanə çək,Gər bavər etməsən, sözümü imtahanə çək.