Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
به مجلسی که کشی از نقاب بند آنجاستاره سوخته ای نیست جز سپند آنجا
Pərakəndə şeir 577عرق آلود ز می طرف جبین ساخته ایدیده ها را صدف در ثمین ساخته ای
Qəzəl 576به محفل تو که خاموش بود سپند آنجاکراست زهره که سازد صدا بلند آنجا؟
Pərakəndə şeir 578بی سبب بر سرم ای عربده ساز آمده ایاز دل من چه به جا مانده که باز آمده ای؟
Qəzəl 580خوش آن که از دو جهان گشت بی نیاز اینجاگرفت دامن آن یار دلنواز اینجا
Pərakəndə şeir 584غافل ز سیر عالم انوار مانده ایدر عقده بزرگی دستار مانده ای
Qəzəl 583چه می کنند حریفان عشق صهبا را؟که آتش از دل خویش است جوش دریا را
Qəzəl 589مبین ز موج تهیدست خوار دریا راکه روی کار بود پشت کار دریا را
Qəzəl 592مده به چشم و دل خویش راه، غفلت رابه خلوت لحدانداز خواب راحت را
Qəzəl 594ز دوزخ است چه پروا نیازمند ترا؟که ساخت شعله سویدای دل سپند ترا
Pərakəndə şeir 598ختم است بر خرام تو راه نظر زدنچون آه صبحگاه به قلب جگر زدن
Pərakəndə şeir 599اول علاج ما به نگاه کشند کنآنگاه غیر را هدف نوشخند کن
Pərakəndə şeir 602هر نغمه طرازی نرباید دل مستاناز ناله نی وجد کند محمل مستان
Qəzəl 604ز گریه سرکشی افزود آن پریوش راکه شعله ور کند اشک کباب، آتش را
Pərakəndə şeir 606نیست هر آیینه را تاب رخ گلرنگ اوهم مگر آیینه سازند از دل چون سنگ او
Pərakəndə şeir 607عمر را سازد دو بالا، دیدن بالای اوخضر و عمر جاودان، ما و قد رعنای او
Qəzəl 607گداخت دیدن آن روی بی نقاب مراچو نخل موم، نمی سازد آفتاب مرا
Pərakəndə şeir 610ای صبا احوال ما با پاسبان او بگواشتیاق سجده را با آستان او بگو
Qəzəl 610ز خاک کوی تو پرواز مشکل است مراکه از گرانی جان، کوه بر دل است مرا
Qəzəl 620ارگ چه سیل فنا برد هر چه بود مراز بحر کرد کرم خلعت وجود مرا
Pərakəndə şeir 623منقلب گشته است از دور فلک احوال منضعف پیری در جوانی کرده استقبال من
Qəzəl 622ز خود برآمده ام، با سفر چه کار مرا؟بریده ام ز جهان، با ثمر چه کار مرا؟
Qəzəl 626چه احتیاج دلیل است در رحیل مرا؟چو سیل جذبه دریاست بس دلیل مرا
Qəzəl 631به هر که هر چه ضرورست داده اند آن رابس است آب دهن آسیای دندان را
Pərakəndə şeir 634ز عشق بی مژه تر نمی توان بودنبهار بی می و ساغر نمی توان بودن
Qəzəl 634لبت به خون جگر شسته روی مرجان راخط تو ساخته خس پوش، آب حیوان را
Pərakəndə şeir 637ای غنچه زر خرید گلستان بوی توخورشید خانه زاد شبستان موی تو
Qəzəl 635ببین به دور لبش خط عنبرافشان راکه چون شراب برون داده راز پنهان را
Pərakəndə şeir 638در مجلس شراب رخ شرمگین مجواز جویبار شعله گل کاغذین مجو
Qəzəl 637ز اشک گرم خطر نیست خار مژگان راکه چشم شیر نگهبان بود نیستان را