Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
این چه خط است و این چه رخسارستاین چه آیینه، این چه زنگارست
Qəzəl 2217به که بر خود نبندد از درباندر دولت به هر که باز شده است
Qəzəl 2239ز نغمه تا خدا یک کوچه راه استبر این حرف بلندم نی گواه است
Qəzəl 2264بر رخ ممکن بود پیوسته گرد احتیاجلازم این نشأه افتاده است درد احتیاج
Qəzəl 2269نیست یک گوهر سیراب به اندازه موجچون گریبان بشکافد گل خمیازه موج؟
Qəzəl 2277لب هیچ و دهان هیچ و کمر هیچ و میان هیچچون بید ندارد ثمر آن سرو روان هیچ
Qəzəl 2298روشندلان به هر که رسیدند همچو صبحدادند جان، نفس نکشیدند همچو صبح
Qəzəl 2300زان پیش کآفتاب بگیرد گلوی صبحروی خود از می شفقی کن چو روی صبح
Qəzəl 2319کشتی دریاییای دیدم دلم آمد به یادحال دور افتادگان ساحلم آمد به یاد
Qəzəl 2321رغبت می را کند چندان که نوشیدن زیادمی شود شوق لب میگون زبوسیدن زیاد
Qəzəl 2323غم ز دل بیرون مرا کی باده احمر برد؟زردی از آیینه هیهات است روشنگر برد
Qəzəl 2327هرکه با خود درد و داغ دلسِتان را میبردبیتکلف حاصل کون و مکان را میبرد
Qəzəl 2330عشق اول ناتوانان را به منزل می بردخار و خس را زودتر دریا به ساحل می برد
Qəzəl 2339تا به کی در خواب سنگین روزگارم بگذردزندگی در سنگ خارا چون شرارم بگذرد
Qəzəl 2375تا عبیر افشانی زلف ترا نظاره کردنکهت پیراهن یوسف گریبان پاره کرد
Qəzəl 2382کوه را چون ابر، حکم او به رفتار آوردریگ را چون سبحه، ذکر او به گفتار آورد
Qəzəl 2411از حریص افزون به قانع فیض احسان میرسدروزی مور از شکرخند سلیمان میرسد
Qəzəl 2418جذبه شوق تو هر کس را گریبان گیر شدهر سر مو بر تنش در قطع ره شمشیر شد
Qəzəl 2425جان به تنگ آمد زکلفت غمگساران را چه شد؟دل به جان آمد ز وحشت دل شکاران را چه شد؟
Qəzəl 2431هر سخنسازی به آن آیینه رو همخانه شدطوطی بی طالع ما سبزه بیگانه شد
Qəzəl 2440زلف چون قلاب او آب از دل آهن کشدریشه جوهر برون زآیینه روشن کشد
Qəzəl 2460هر که در زنجیر آن مشکین سلاسل ماند ماندعقده ای کز پیچ و تاب زلف در دل ماندماند
Qəzəl 2463مال رفت از دست و چشم خواجه در دنبال مانداز دو صد خرمن، تهی چشمی به این غربال ماند
Qəzəl 2465بدعت برگرد سرگشتن گر از پروانه مانددور گردیها زمعشوق از من دیوانه ماند
Qəzəl 2472از سر زانوی خود آیینه دارت داده اندبنگر این آیینه از بهر چه کارت داده اند
Qəzəl 2522هر که قطع راه مطلب در رکاب دل کندهفتخوان چرخ را چون آه یک منزل کند
Qəzəl 2528مطربی خواهم که مست از نغمه سازم کندهر قدر کز خویش افتم دور آوازم کند
Qəzəl 2564گر چنین نشو و نما آن نخل موزون میکندسرو را بار خجالت بید مجنون میکند
Qəzəl 2598نیستم غمگین که خالی چون کدویم می کنندکز می گلرنگ صاحب آبرویم می کنند
Qəzəl 2599سالکان خودنما قطع بیابان می کنندو اصلان چون آسمان در خویش جولان می کنند