Qəzəl 6370

دلهای صیقلی بود آیینه دار حسنآیینه چشم شور بود در دیار حسن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6380

پیش از وصال، ترک تمنای خام کنتا گل نیامده است علاج ز کام کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6389

در کاسه سپهر کند خاک گرد منرحم است بر کسی که شود هم نبرد من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6401

گمراه شد ز غفلت من رهنمای منگردید میل چشم عصاکش عصای من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6404

نازکترست از رگ جان گفتگوی منباریک شد محیط چو آمد به جوی من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6405

زین گریه ها که هست گره در گلوی منپیدا شود دو زخم نمایان به روی من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6412

آن چشم مست و غمزه هشیار را ببیندر عین خواب، دولت بیدار را ببین

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6414

بی درد مشکل است سخن گفتن این چنینرنگین شود سخن ز جگر سفتن این چنین

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6417

تا از خودی خود نبریدند عزیزانچون نی به مقامی نرسیدند عزیزان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6419

سیلاب حواس است نظرهای پریشانتخم نگرانی است خبرهای پریشان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6427

از زلف پر از پیچ و خم یار حذر کنهر چند فسونسازی ازین مار حذر کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6429

ای دل به خرابات حقیقت گذری کنخود را به دو پیمانه جهان دگری کن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6433

یک چند خواب راحت بر خود حرام گرداندر ملک بی نشانی خود را به نام گردان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6443

شد گلستان خارخار من به منگو نپردازد بهار من به من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6447

دیده روشن می شود از خط عنبر یار اومی برد زنگ از دل آیینه ها زنگار او

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6449

عشق سلطان و زمین میدان، فلک چوگان در اوسرفرازان جهان چون گوی سرگردان در او

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6450

آتشین رویی که شد آیینه دل آب ازومرکز پرگار حیرت می شود سیماب ازو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6451

عشق صیادی است گردون حلقه فتراک اوهر دو عالم در رکاب توسن چالاک او

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6453

می دود هر کس ز خود بیرون به استقبال اوسایه چون نقش قدم می ماند از دنبال او

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6457

از نگاه گرم گردد آفتابی روی اووز فروغ چهره آتش دیده گردد موی او

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6460

می خورد خون فراغت تشنه آزار تودست از دست مسیحا می کشد بیمار تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6462

جرم اندک را نبخشد رحمت بسیار توسنگ کم را نیست وزنی در سر بازار تو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6463

می کشد گردن هدف از اشتیاق تیر توزخم را آغوش رغبت می کند شمشیر تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6466

می چکد آب حیات از سبزه زار خط تومی شود جان تازه از سیر بهار خط تو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6468

ای بهار آفرینش خط چون ریحان توصبح عید نیک بختان چهره خندان تو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6471

گرچه شد از سرنوشت من نگارین پای توزیر پای خود ندید از سرکشی بالای تو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6484

محو چون خواهی شد آخر محو آن رخسار شوخاک چون می گردی آخر خاک پای یار شو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6485

قانع از رزق پریشان با دل صدپاره شوروزی آماده می خواهی برو غمخواره شو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6488

از گرانجانی گران بر خاطر دنیا مشوتا توان برداشت باری بار بر دلها مشو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6489

در برون رفتن ز بزم زندگی کاهل مشونیستی خضر از گرانجانان این محفل مشو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq