Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Leysan kimi tökülərəm,yağış kimi yağaram,
Qəzəl 2704هر چه در دل نقش بندد آدمی آن می شودخاک مجنون زود بازیگاه طفلان می شود
Əsrin Heydər tarixiDərdi varsa, dərmanı davar bu millətin,
Qəzəl 2715سینهام از درد و داغ عشق روشن میشودآنچه زنگ دیگران، آیینهٔ من میشود
Ömrün Heydər zirvəsiZaman endirə bilməzeşqin köhlən atından,
Qəzəl 2725بی کمندانداز چین آن زلف مشکین می شوداین کمند ازشوخ چشمی خود بخود چین می شود
O, mənim xalqımın şah vüqarıdı!Öyündüm adıyla,istedadıyla,
Qəzəl 2727یک دل روشن نگهبان جهانی میشودعصمت یوسف حصار کاروانی میشود
Onun bayraq sevgisiGötürdü mayasınıananın laylasından,
Qəzəl 2736بی غرض چون شد سخن تأثیر دیگر می دهدآب روشن را صدف تشریف گوهر می دهد
Oxunacaq bu dastanOnsuz da ucalardanucada durur adı,
Qəzəl 2749باده منصور در جام و سبوی من رسیدصاف شد این سیل خونین تا به جوی من رسید
Göylərdən göndərdi yaradan səniSönən ocaqları alovlamağa,Başsız küləkləri cilovlamağa,
Qəzəl 2759مشق هجران در کنار بحر می باید کشیدآه در بحر از خمار بحر می باید کشید
Allahım, mənə bir ağsaqqal yetirAllahım, mənə bir ağsaqqal yetir,Ona söylənəsi ağrım, acım var.
Qəzəl 2770با زمین گیری کمان آسمان نتوان کشیدتا نگردی راست چون تیر، این کمان نتوان کشید
Qurtuluş dastanıDərya kimi çalxanır Bakı qanlar içində,Qasırğalar qaynaşır sərt tufanlar içində.
Qəzəl 2778مرگ را آماده شو هرگاه گردد مو سفیدزندگی بر طاق نسیان نه چو شد ابرو سفید
Azərbaycan oxusun!1994, dekabr*
Qəzəl 2789غنی فیض از دل شب چون فقیران درنمییابدز ظلمت آنچه یابد خضر، اسکندر نمییابد
Azərbaycan olmalısan! Azərbaycan olmalısan!1994, aprel-may*
Qəzəl 2790مرا آه سحر گرد از دل دیوانه می روبدکه جزبال سمندر گرداز آتشخانه می روبد؟
Sevə-sevəŞair baxışlarındasökülür eşqin danı.
Qəzəl 2794به زهر چشم بتوان کشت دشمن را چوکار افتدنمی خواهم که چشم من به چشم روزگار افتد
Xalqın ehtiyacı varElin dar ayağında,Xalqın haqlı günündə,
Qəzəl 2802ز جوش مغز هردم از سرم دستار میافتدکف اندازد به ساحل بحر چون سرشار میافتد
Son sözVurğun deyib saf duyğular göz açar,O, tarixdən, tarix ondan söz açar.
Qəzəl 2810ز بار درد من کوه گران بر خویش می پیچدزمین از سایه ام چون آسمان بر خویش می پیچد
Əlli yaşın dastanıNigaran, narahat bir sualım var,Görəsən, məndəki bu təlaş nədir?
Qəzəl 2812مرا آه از خموشی در دل دیوانه می پیچدکه از بی روزنیها دود در کاشانه می پیچد