Qəzəl 818

بی برگی ما برگ نشاط است چمن راشیرازه گلزار بود خار و خس ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 824

فریاد نخیزد ز دل پر گله مانبود چو جرس هرزه درا آبله ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 826

کم نیست جگرداری پیران ز جوان‌هاکار دم شمشیر کند پشت کمان‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 828

آن کس که داد پیوند با کاه کهربا راخواهد به هم رسانید جانهای آشنا را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 829

از سوز عشق چون شمع راحت کجاست ما را؟تن بوته گدازست تا سر بجاست ما را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 843

ای دفتر حسن ترا فهرست خط و خال‌هاتفصیل‌ها پنهان شده در پرده اجمال‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 849

دل ز هر نقش گشته ساده مرادو جهان از نظر فتاده مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 858

پیوسته خورد دل خون از بی‌غمی جان‌هااز خنده سوفارست دلگیری پیکان‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 864

می نماید چشم شوخ از پرده شرم و حجاببرق عالمسوز را مانع نمی گردد سحاب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 865

بس که افکنده است پیری در وجودم انقلابخواب من بیداری و بیداریم گشته است خواب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 873

بس که از رخسار او در پیچ و تاب است آفتابتشنه ابرست و جویای نقاب است آفتاب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 887

مگر از خانه بیرون آمد آن گل بی حجاب امشب؟که بوی یاسمن دارد فروغ ماهتاب امشب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 889

خانه از خویش تهی کن که ز نظاره آبپرده چشم حباب است همان چشم حباب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 898

دست کوته مکن از دامن احسان طلبتا کشی نکهت یوسف ز گریبان طلب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 922

طی شود در یک نفس آغاز و انجام حیاتشعله جواله باشد گردش جام حیات

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 925

روی گرم مهر اگر ذرات عالم را نواختداغ سودای تو هم دل‌های پُر غم را نواخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 926

هر که را اینجا به سیلی آسمان خواهد نواختدر کنار مرحمت، در آن جهان خواهد نواخت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 940

شکر این آب و علف ضایع کنان یک دم بجاستشکر ارباب سخن باقی است تا عالم بجاست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 958

صیقل آیینه ما گوشه ابروی ماستعینک ما چون حباب از کاسه زانوی ماست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 959

لنگر از صاحبدلان، شوخی ز خوبان خوشنماستاز هدف استادگی، از تیر جولان خوشنماست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 964

حیرت شبنم درین گلزار عین حکمت استرتبه بینایی هر کس به قدر حیرت است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 976

گوش تا گوش زمین از گفتگوی من پرستتا خط بغداد، این جام از سبوی من پرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 982

حلقه اطفال بهر اهل سودا بهترستتنگنای شهر از دامان صحرا بهترست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 986

صبح محشر آن پریرو را نقاب دیگرستتشنه دیدار را کوثر سراب دیگرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 989

مهر را در چشم تنگ ذره نور دیگرستبحر را در تنگنای قطره شور دیگرست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 995

ای نگه مشق شنا در چشم خونپالا بس استچشمت آب آورد غواصی درین دریا بس است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1003

مهر لب غماز را دامان پاک من بس استپرده پوش ماه کنعان چاک پیراهن بس است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1011

شهپر پروانه ما را جلا در آتش استصیقل آیینه تاریک ما در آتش است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1021

صفحه رخسار تا ساده است فرد باطل استخال تا خط برنیارد دانه بی حاصل است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1030

خانه تن را به جان آباد کردن مشکل استبر سر ریگ روان بنیاد کردن مشکل است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq