Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
چند در ایام گل عزلت گزین باشد کسی؟در بهار این چنین زیر زمین باشد کسی
Qəzəl 6702چشم خونبارست ابر نوبهار زندگیآه افسوس است سرو جویبار زندگی
Qəzəl 6704بر سر آب است بنیاد جهان زندگیتا بشویی دست زود از خاکدان زندگی
Qəzəl 6707خط حجاب آن رخ گلرنگ شد یکبارگیدستگاه بوسه ما تنگ شد یکبارگی
Qəzəl 6710گرچه خالی کردم از خون صد ایاغ از تشنگیدل همان در سینه سوزد چون چراغ از تشنگی
Qəzəl 6728من به حال مرگ و تو درمان دشمن می کنیاین ستم ها چیست ای بی درد بر من می کنی؟
Qəzəl 6737جام هیهات است از صهبا کند پهلو تهیاین حبابی نیست کز دریا کند پهلو تهی
Qəzəl 6743مکن طول امل را پیروی تا پیشوا گردیعنان خود به هر موجی مده تا ناخدا گردی
Qəzəl 6747نمی آییم چون یوسف به چشم هر خریداریبحمدالله متاع ما ندارد روی بازاری
Qəzəl 6750به ظاهر گر دریغ از نامرادان روی خود داریروانشان تازه از مد رسای بوی خودداری
Qəzəl 6754مکن با تلخکامان رو ترش تا شکری داریکه همچون مور خط در چاشنی غارتگری داری
Qəzəl 6757ز زهرچشم او رگ در تنم مارست پنداریسر هر موی بر تن نیش خونخوارست پنداری
Qəzəl 6765گره در سینه هر کس که باشد گوهر رازیبود هر تاری از پیراهن او خار ناسازی
Qəzəl 6767مرا چون دیگران گرزان که اسبابی نشد روزیبه این شادم که دل را پرده خوابی نشد روزی
Qəzəl 6768چه در طول امل از حرص بی باکانه آویزی؟به این زلف پریشان هر نفس چون شانه آویزی
Qəzəl 6785چرا هرگز به سر وقت من بیدل نمی آیی؟چنین کز دیده غافل می روی غافل نمی آیی
Qəzəl 6791که غیر از سنگ طفلان می کند دیوانه آرایی؟که غیر از گنج گوهر می کند ویرانه آرایی؟
Qəzəl 6792به توحید خدا همچون الف گویاست تنهاییدویی در پله شرک است و بی همتاست تنهایی
Qəzəl 6797روی دل با همه کس در همه جا داشته ایدر ته پرده نیرنگ چها داشته ای
Qəzəl 6806چه ثمر میدهد آن دل که نه آبش کردی؟به کجا میرسد آن پا که به خوابش کردی؟
Qəzəl 6807نیست چون صبح ترا جز نفس معدودیچه کنی چون دل شب تیره اش از هر دودی؟
Qəzəl 6811رخصت بوسه اگر از لب جامی داریتلخ منشین که عجب عیش مدامی داری
Qəzəl 6812هر کس از اهل نظر را به بیانی داریچشم بد دور که خوش تیغ زبانی داری
Qəzəl 6822آنچه من یافتم از چهره زیبای کسیبه دو عالم ندهم ذوق تماشای کسی
Qəzəl 6843عیش فرش است در آن محفل روح افزاییکه فتد شیشه می جایی و ساقی جایی
Qəzəl 6849اگر مقید کسب هوا نمی گردیحباب وار ز دریا جدا نمی گردی
Qəzəl 6852اگر سرای جهان در خور سزا بودیز خوان رزق شکر روزی هما بودی
Qəzəl 6853اگر نسیم سحرگاه مهربان بودیز بوی گل قفسم رشک گلستان بودی
Qəzəl 6858درین حدیقه پر میوه تا جگر نخوریز نخل زندگی خویشتن ثمر نخوری
Qəzəl 6867قدم برون مگذار از سرای درویشیکه مار گنج بود بوریای درویشی