Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
غم محال است که تدبیر دل من نکنداین نه برقی است که دلسوزی خرمن نکند
Qəzəl 3542رتبه خط تو بالغ نظران می دانندقدر یاقوت تو روشن گهران می دانند
Qəzəl 3543یاد رویش نه چراغی است که خاموش کنندنمکی نیست لب او که فراموش کنند
Qəzəl 3549هرکه خامش شود از حادثه آزاد بودخنده کبک دلیل ره صیاد بود
Qəzəl 3550دل اهل نظر آن به که گرفتار بودصحت چشم در آن است که بیمار بود
Qəzəl 3554بنده حسن خداداد شوم همچو کلیمآتش داغ من از مجمره طور بود
Qəzəl 3556دانه خال تو روزی که مرا در دل بودحاصل روی زمین از من بی حاصل بود
Qəzəl 3557می روشن گهران چهره گلفام بودنقل صاحب نظران چشم چو بادام بود
Qəzəl 3558دست و دامن چه سزاوار عطای تو بود؟ظرف دریوزه کند هرکه گدای تو بود
Qəzəl 3564باغ در بسته ما دیده پوشیده بودگل ناچیده ما دامن برچیده بود
Qəzəl 3569باشد ایمن ز زوال آن که کمالش نبودبی کمالی است کمالی که زوالش نبود
Qəzəl 3570باد را راه در آن طره پیچان نبودشانه را دست بر آن زلف پریشان نبود
Qəzəl 3581جگر تشنه محال است که سیراب شودگر عقیق لب او در دهنم آب شود
Qəzəl 3583طایری را که به دام تو گرفتار شوددانه در حوصله اش گوهر شهوار شود
Qəzəl 3597باده کو تا به من آن تلخ زبان رام شود؟تلخی می نمک تلخی بادام شود
Qəzəl 3604چون ز خط صفحه رخسار تو ضایع نشود؟خط شبرنگ براتی است که راجع نشود
Qəzəl 3614دل ما سلطنت فقر به سامان ندهدده ویرانه ما باج به سلطان ندهد
Qəzəl 3620چون قلم بر سر غمنامه هجران آیددل به جان، آه به لب، اشک به مژگان آید
Qəzəl 3623به کف شعله اگر نقد شرر میآیددل رم کرده ما هم ز سفر میآید
Qəzəl 3630گر خس و خار ز گرداب برون می آیدخواجه از عالم اسباب برون می آید
Qəzəl 3634دعوی عشق ز هر بوالهوسی میآیددست بر سر زدن از هر مگسی میآید
Qəzəl 3642بس که بیماری عشقم به رگ جان پیچیدساعدم رشته بر انگشت طبیبان پیچید
Qəzəl 3646لاله از رشک رخت خون جگر می گریدآتش از گرمی خوی تو شرر می گرید
Qəzəl 3657خوش بهاری است حریفان نظری بگشاییدبر دل از عالم ارواح دری بگشایید
Qəzəl 3660ز چشم بد رخ خوب ترا گزند مبادسرود بزم تو جز نغمه سپند مباد
Qəzəl 3664ز خنده بر جگر حشر داشت (حق) نمکبه فتنه جنبش مژگان او زبان می داد
Qəzəl 3665من آن نیم که ز درد گران کنم فریادز سنگلاخ چو آب روان کنم فریاد
Qəzəl 3673اگر نقاب ازان روی دلپسند افتدبه شهر سوختگان قحطی سپند افتد
Qəzəl 3675ز درد و داغ دل تیره خوش جلا گرددز گلخن آینه تار باصفا گردد
Qəzəl 3677ز می فروغ لب یار بیشتر گرددز آب، آتش یاقوت شعله ور گردد