Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
در دل چو غنچه چند کنی رنگ و بو گره؟واکن به ناخن از دل پرآرزو گره
Qəzəl 6627ای راز نه فلک ز جبینت عیان همهدر دامن تو حاصل دریا و کان همه
Qəzəl 6633زلفی که بر آن طرف بناگوش فتادهشامی است که با صبح هم آغوش فتاده
Qəzəl 6641بیگانگی ز حد رفت ساقی می صفا دهما را ز خویش بستان خود را دمی به ما ده
Qəzəl 6645به جرم این که کله کج نهاده است شکوفهبه روی خاک مذلت فتاده است شکوفه
Qəzəl 6647به حوالی دو چشمش حشم بلا نشستهچو قبیله گرد لیلی همه جابجا نشسته
Qəzəl 6656ای در آتش از هوایت نعل هر سیارهایاز بیابان تمنای تو خضر آوارهای
Qəzəl 6659ای جهانی محو رویت، محو سیمای که ای؟ای تماشاگاه عالم، در تماشای که ای؟
Qəzəl 6665دوش با ما سرگران بودی چه در سر داشتی؟باده می خوردی و خون ما به ساغر داشتی
Qəzəl 6667زاهد از خشکی سبکروحانه بیرون آمدیصورت دیوار اگر از خانه بیرون آمدی
Qəzəl 6668هر کجاگیری گلی در آب معمار خودیکار هر کس را دهی انجام در کار خودی
Qəzəl 6671بی تأمل زینهار از نقطه دل نگذریزین سواد اعظم اسرار غافل نگذری
Qəzəl 6687گرچه در سیر بهشتم از گل روی کسیدوزخی در هر بن مو دارم از خوی کسی
Qəzəl 6688مستی و خمیازه بر خون دل ما می کشیصد خم می داری و حسرت به مینا می کشی
Qəzəl 6698نیست اکسیری به عالم بهتر از افتادگیقطره ناچیز گردد گوهر از افتادگی
Qəzəl 6701من گرفتم برنیارد موج شمشیر از نیاماز هوای خود خطر دارد حباب زندگی
Qəzəl 6703گریه تلخ است صهبای ایاغ زندگیآه باشد سرو پا برجای باغ زندگی
Qəzəl 6706چاره از من می کند پرهیز از بیچارگیغم به گرد من نمی گردد ز بی غمخوارگی
Qəzəl 6709سر فرو نارد به گردون اختر دیوانگیگرد خاکستر نگیرد اخگر دیوانگی
Qəzəl 6711شب که مغزم را به جوش آورد شور بلبلیبود دامان دگر بر آتش من هر گلی
Qəzəl 6721گریه ها در چشم تر دارم تماشاکردنیدر صدف چندین گهر دارم تماشاکردنی
Qəzəl 6727در عمارت زندگانی چند باطل میکنی؟رفتهای از کار تا سامان منزل میکنی
Qəzəl 6731ترک عجب و کبر کن تا قبله عالم شویسیرت ابلیس را بگذار تا آدم شوی
Qəzəl 6738از بلند و پست نبود چاره تا گرد رهیگرد هستی برفشان از خود اگر مرد رهی
Qəzəl 6742مرا باغ و بهاری از می گلفام بایستیبه دستی گردن مینا، به دستی جام بایستی
Qəzəl 6749نمی آید ز دل با جلوه مستانه خودداریکند با ترکتاز سیل چون ویرانه خودداری؟
Qəzəl 6753مکن تقصیر در افسوس تا جان در بدن داریکه بهر لب گزیدن سی محرک در دهن داری
Qəzəl 6761ز زلف پرشکن بتخانه چین است پنداریز خال مشکبو آهوی مشکین است پنداری
Qəzəl 6762مجو چون غافلان از عالم اسباب بیداریکه پیدا کم شود در پرده های خواب بیداری
Qəzəl 6766از موج گریه ما بر فلک اختر کند بازیز شور قلزم ما در صدف گوهر کند بازی