Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bana yine tutağundan şerâb-ı nâb gerekDirîğ olmayısar ger ciğer kebâb gerek
Müvafiq qaidəHər bir xəbər ki Bakıdan gəlir – hamısı müvafiq – qaidədir və heç elə bir xəbər eşitmirsən ki, ağla sığışmasın. Hər nə ki eşidirsən, heç təəccüb eləmirsən və deyirsən ki, elə belə də gərək olsun.Məsələn, bir nümunə gətirək:
Rübai 29آن کس که ز یار خود بریدهست منمآن کس که ز زهر غم چشیدهست منم
Rübai 75ای روی تو کشف صورت حق کردهانگشت تو فرق ماه را شق کرده
Töhfeyi-Sami, bölmə 141از سادات منیع السادات نیشابور است و در خوش طبعی و رقت ذهن بغایت مشهور و خطوطش خصوصا نستعلیق بسیار خوب در محاورات و آداب صحبت مرغوب این مطلع از اوست :بردار نقاب از رخ و حیرانی من بین
Şəbi-hicran o qədər naləvü əfğan etdimŞəbi-hicran o qədər naləvü əfğan etdim,Ta ki, çeşmi-fələki halıma giryan etdim.
Yurddaşım, könlümün səsini dinləYurddaşım, könlümün səsini dinlə,Dinləsən, bilərsən mən nə istərəm.
Rübai 5من خفته بدم دوش دل از یار جدابر بالینم رسته یکی شاخ گیا
Rübai 103دی از می عشق مست برخاسته اممحنت کش و غم پرست برخاسته ام
Uyma, ey könlüm, vüsali-yarə, hicran yaxşıdırUyma, ey könlüm, vüsali-yarə, hicran yaxşıdır,Naz edincə aşiqə zülm etsə canan, yaxşıdır.
Çörəyim, ağlaTəbrizli bağlarda soldu gül-çiçək,Ağla, gülüm, ağla çiçəyim, ağla.
Qəzəl 3042زرخسار تو رنگ از گلشن ایجاد می خیزدزرفتار تو از آب روان فریاد می خیزد
Qəzəl 294تو چه دانی که از وفا چه نمودم به جای توعلم الله که جان من چه کشید از جفای تو
Qəzəl 644ای ز سودای تو در هر گوشهای آواره منچارهٔکارم نه نیکو میکنی، بیچاره من!
Rübai 36Qəlbin inlətməyən ayrılıq, hicranVüsalın zövqünü bilməz heç zaman.
Ana ki ışkun irişe bir ada irse gerekAna ki ışkun irişe bir ada irse gerekKişi ki terk ide özin murâda irse gerek
ŞeytanŞeytan, şeytan, şeytan…Müsəlman ömründə bir qədəm qoya bilmir, heç bir işə yapışa bilmir ki, orada şeytan olmasın. Dünyanın heç bir nöqtəsində, heç bir tayfa arasında şeytan o qədər modda deyil ki, biz müsəlmanların arasındadır. Hər bir işdə, hər bir məqamda, məscid və minbərdən başlamış – evlərimizə, küçələrimizədək öz qəlblərimizi şeytanın adı ilə doldurmuşuq.
Ənisül-arifin, 30گفت با شمع آتش سوزان برازکای به طول و عرض خود وامانده باز
Rübai 77ای روی تو گلبن گلستان همهنوش لب تو چشمه حیوان همه
Töhfeyi-Sami, bölmə 151حاوی فضایل نفسانی و جامع اختیارات بدیع الصفات کمالات انسانی، اصفهانی است در طب شاگرد نفیس مولانا صدرالدین علی شیرازی است بعد از آنکه مولانای مذکور مدتی در گیلان رشت بسر برده بودند بخدمت صاحبقرانی مغفور مشرف گشت، این مطلع از اشعار اوست :دامن از من چه کشی، ای بتو ام عهد درست
Siyah zülfün olub ruyüvə niqab dedimSiyah zülfün olub ruyüvə niqab dedim,Bu gün genə tutulub, ey məh, afitab dedim.
Yaşayar şair olanlar ölümündən sonraYaşayar şair olanlar ölümündən sonra,Gözünü yer üzünə yumduğu gündən sonra.
Rübai 12روی تو به شبهای سیه روز منستعشقت بخزان بهار و نوروز منست
Rübai 113گفتم به مراعات دل و تن برسمیک چند به حق دوست و دشمن برسم
Məhəbbətin, gözəlim, baisi-məlalımdırMəhəbbətin, gözəlim, baisi-məlalımdır,Qəzayi-ruhumsən, gözlərin qəzalımdır.
Yenə Araz qırağındaÖmür keçdi, hicran quşu can evimdən köçmədi,Arazından iki qardaş yan-yana su içmədi.
Qəzəl 3046دل هر کس به تعظیم سخن از جا نمی خیزدقیامت گر به بالینش رسد بر پا نمی خیزد
Qəzəl 334Hicran gecəsi sübhə qədər odda yanır can,Xoş söz desən, əlbəttə, sağallam mən, a ceyran!
Qəzəl 646ای اوفتاده در غم عشقت ز پای منگر دست اوفتاده نگیری تو، وای من!
Qəsidə 38Dolubdur qanla könlüm, qəm evi olmuş mənə aləm,Hanı bir öylə həmdəm ki, boşaldam qəlbimi bir dəm.