Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
از خواب، چشم شوخ تو سنگین نمی شوددر زیر ابر برق به تمکین نمی شود
Qəzəl 405چه داند آن ستمگر قدر دل های پریشان را؟که سازد طفل بازیگوش کاغذباد قرآن را
Pərakəndə şeir 409آیینه ات ز چشم بدان بی صفا شده استخاکستر سپند، جلای تو می دهد
Qəzəl 409ز منع افزون شود شوق گرستن بی قراران راکه افزاید رسایی از گره در رشته باران را
Pərakəndə şeir 412به جای قطره باران به کشت طالع ماز آسمان ستم پیشه مور می آید
Qəzəl 413نسازد رویگردان کثرت لشکر دلیران رانیستان مانع از جولان جرأت نیست شیران را
Pərakəndə şeir 417رونق ز لاله زار تو خط سیاه برداین هاله روشنی ز شبستان ماه برد
Pərakəndə şeir 418گفتار او غم از دل ناکام می برداین قند سوده تلخی بادام می برد
Pərakəndə şeir 419تا چند ناگواری از اندازه بگذرد؟اوقات در شکنجه خمیازه بگذرد
Pərakəndə şeir 421کی دیدمش که گریه سر حرف وا نکرد؟رنگ شکسته راز دلم برملا نکرد
Qəzəl 422به چشم کم مبین ای کج نظر دلهای پر خون راکه ناز خیمه لیلی است در سر، داغ مجنون را
Pərakəndə şeir 425آخر غبار خط تو گرد کساد شدجوهر به چشم آینه موی زیاد شد
Pərakəndə şeir 427بال و پر محیط ز موج آشکاره شدگردد یکی هزار چو دل پاره پاره شد
Pərakəndə şeir 432این ریش پروران که گرفتار شانه اندغافل که صد خدنگ بلا را نشانه اند
Qəzəl 439ز اسرار حقیقت بهره ور کن عشقبازی رابه طفلان واگذار این ابجد عشق مجازی را
Pərakəndə şeir 444جویای تو آسودگی از مرگ نبینددر خاک، طلبکار تو از پا ننشیند
Pərakəndə şeir 445تا صدق طلب خضر من آبله پا بودهر موجه ای از ریگ روان قبله نما بود
Pərakəndə şeir 449عجب نباشد اگر دل ز آسمان بگریزدکه تیر راست رو از صحبت کمان بگریزد
Qəzəl 448زر و سیم جهان در پرده دارد عمر کاهی رابه قدر فلس باشد خار زیر پوست ماهی را
Pərakəndə şeir 456نه هر دل جای سودای تو باشددلی کز جا رود جای تو باشد
Pərakəndə şeir 460آشیان بلبلان پر گل شد از جوش بهارخوش وصالی قسمت بلبل شد از جوش بهار
Qəzəl 461مدار از دامن شب دست وقت عرض مطلبهاکه باشد بادبان کشتی دل دامن شبها
Pərakəndə şeir 466اقبال، گلی از چمن نیت خیرستزاغ ار به سرت سایه کند بال هما گیر
Qəzəl 466به یک پیمانهٔ می، کرد ساقی حل مشکلهابه یک ناخن، گره وا کرد ماه عید از دلها
Qəzəl 475محمل شوق کجا، کعبه امید کجاشبنم تشنه کجا، چشمه خورشید کجا
Pərakəndə şeir 479موجه ای کو که ز دریا نبود ما و منش؟یا حبابی که نه از بحر بود پیرهنش
Qəzəl 478هر که هست، از می دیدار تو مست است اینجاذره را ساغر خورشید به دست است اینجا
Pərakəndə şeir 481به گوشه قفس از آشیانه قانع باشنه ای حریف میان، با کرانه قانع باش
Pərakəndə şeir 485در گرد خط نهان شد روی عرق فشانشخط غبار گردید دیوار گلستانش
Qəzəl 487گریه سوختگان اشک کباب است تراخون این بی گنهان باده ناب است ترا