Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
خوش بهاری می رسد فکر می و ساغر کنیدکاسه را فربه کنید و کیسه را لاغر کنید
Qəzəl 264نه ز خامی نقش ها را خام می بندیم ماپرده بر چشم بد ایام می بندیم ما
Pərakəndə şeir 274کم و بیش جهان در نیستی همسنگ میگرددبه دریا سیل الوان چون رسد یکرنگ میگردد
Qəzəl 274پیش آن آیینه رو راه سخن داریم مابخت سبز طوطی شکرشکن داریم ما
Qəzəl 275گرچه ما را نیست بر روی زمین ویرانهایخانه ها چون گنج در زیر زمین داریم ما
Pərakəndə şeir 282تماشای تو از دل سینهها را پاک میسازدشکرخند تو جانها را گریبان چاک میسازد
Qəzəl 282بی کسی را کعبه مقصود می دانیم ماخضر را شمشیر زهرآلود می دانیم ما
Pərakəndə şeir 284بدآموز قفس در آشیان مسکن نمی سازدز چشم افتاده دام تو با گلشن نمی سازد
Qəzəl 283آسمان را خانه زنبور می دانیم ماانجمش را دیده های شور می دانیم ما
Pərakəndə şeir 287صفای عارضش ته جرعه بر مهتاب می ریزدلبش بیهوشدارو در شراب ناب می ریزد
Qəzəl 286نور معنی در جبین تاک می بینیم مادر قدح افشرده ادراک می بینیم ما
Pərakəndə şeir 295گل از شرم رخ او خون به روی خویشتن مالدزبان لاف را بر خاک، شمع انجمن مالد
Qəzəl 299ای دل بیدار را از چشم مستت خوابهادیده را از پرتو روی تو فتح البابها
Qəzəl 301ای زبون در حلقه زنجیر زلفت شیرهاسر به صحرا داده چشم خوشت نخجیرها
Qəzəl 306ای در آتش از گل روی تو نعل لالههاماه رخسار ترا از حلقه خط هالهها
Qəzəl 307سر نمیپیچند از تیغ اجل دیوانههاگوش بر آواز سیلابند این ویرانهها
Pərakəndə şeir 309اگر خواهی سر مویی نپیچد سر ز فرمانتبه خاموشی زبانی چون زبان شانه می باید
Qəzəl 309در بهاران از چمن ای باغبان بیرون میاتا گلی دربار هست از گلستان بیرون میا
Qəzəl 310مشو از نفس ایمن تا توانی آرمید آنجاکه بیم این جهانی، می شود یکسر امید آنجا
Qəzəl 311به قدر رم ازین عالم، توانی آرمید آنجاکه اینجا هر که سستی کرد نتواند رسید آنجا
Pərakəndə şeir 315گر چنین سرو ز بالای تو درهم گرددطوق هر فاخته ای حلقه ماتم گردد
Pərakəndə şeir 316اگر ابروی تو محراب نمازم گرددکعبه پروانه صفت گرد نیازم گردد
Pərakəndə şeir 318عیب در چشم و دل پاک هنر میگرددکف بیمغز درین بحر گهر میگردد
Qəzəl 319دگر با نوخطی دارد دل من در میان سوداکه دارد در گره هر موی خطش یک جهان سودا
Pərakəndə şeir 323ناله ام کاوش ازان خنجر مژگان داردگریه من نمک طرز ز طوفان دارد
Qəzəl 322که را می گشت در دل کز زمین انسان شود پیدا؟که می گفت از تنور خام این طوفان شود پیدا؟
Pərakəndə şeir 326چمن خلد کی این لاله و نسرین دارد؟لب اعجاز کی این خنده شیرین دارد؟
Qəzəl 328به عریانی نگردد از لطافت آن بدن پیدامگر در پیرهن گردد تن آن سیمتن پیدا
Qəzəl 334نمی گردد کف بی مغز مانع سیر دریا راسفیدی جامه احرام باشد دیده ما را
Qəzəl 338اگر غفلت نهان در سنگ خارا میکند ما راجوانمردست درد عشق، پیدا میکند ما را