Qəzəl 2722

غفلت دل از شراب ناب افزون می شودناروایی در متاع از آب افزون می شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2737

غنچهٔ این باغ بوی پارهٔ دل می‌دهدشاخ گل یادی ز دست و تیغ قاتل می‌دهد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2747

یوسف زندانی ما راحت از دنیا ندیداز عزیزان هیچ کس خوابی برای ما ندید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2761

جوش گل شد باده سرجوش می باید کشیدحلقه از ساغر به گوش هوش می باید کشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2772

زلف او موی سفید نافه را در خون کشیدشاخ سنبل را زگلشن موکشان بیرون کشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2776

دل نیاسود از تردد تا نشد منزل سفیدکرد ما را رو سفید آخر، که روی دل سفید!

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2779

چشم ما را پرده غفلت شد ابروی سفیدباز ناورد از ختا این نافه را موی سفید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2783

وصف شکر تا به چند از طوطیان باید شنید؟حرف تلخی هم از آن شیرین زبان باید شنید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2793

دل از امید وصلش هر زمان در پیچ و تاب افتدوگرنه خضر هیهات است در دام سراب افتد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2798

به امید چه دنبال زبان کس چون جرس افتد؟خموشی به زفریادی که بی فریادرس افتد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2801

نمی خواهم نقاب از صورت احوال من افتدکه در جمعیت دلها خلل از حال من افتد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2811

شکر لعل لبش در تلخی دشنام می‌پیچدز شیرینی زبانش بوسه در پیغام می‌پیچد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2828

کسی تا چند مغلوب شراب لاله گون گردد؟کسی تا چند بی لنگر درین دریای خون گردد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2836

به خدمت بنده از آزادمردان زود می‌گرددایاز از حسن خدمت عاقبت محمود می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2838

زخشکی در دهانم آب گردآلود می گردددرین ساغر شراب ناب گردآلود می گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2865

ز بالیدن ترا هردم لباسی تازه می‌گرددنگنجد در قبا حسنی که بی‌اندازه می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2866

مگر قسمت مرا زان تیغ زخمی تازه می‌گردد؟که زخم کهنه‌ام بی‌بخیه از خمیازه می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2882

چو احرام تماشای چمن آن سیمبر بنددزطوق خود به خدمت سرو را قمری کمر بندد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2883

چمن‌پیرا نه گل را دسته در گلزار می‌بنددکه گل در روزگار حسن او زنار می‌بندد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2885

کدام آیینه رو احرام این میخانه می بندد؟که می آیینه بر پیشانی پیمانه می بندد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2887

نه تنها از نشاط می، لب جانانه می‌خنددکه سر تا پای او چون شاخ گل، مستانه می‌خندد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2903

مغیلان پای نازک طینتان را در حنا داردچه غم دارد زخار آن کس که آتش زیر پا دارد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2914

نبرد از سینه من گرد کلفت گردش ساغرچه زنگ از خاطر من گردش افلاک بردارد؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2915

نظر چون موشکاف از زلف عنبر فام بردارد؟که زیرک نیست هر مرغی که چشم از دام بردارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2920

مرا خرسندی از سامان دنیا محتشم دارددل خرسند هر کس دارد از دنیا چه غم دارد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2925

من و حسنی که نیل چشم زخم از آسمان داردکند در لامکان جولان و در هر دل مکان دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2927

مرا فکر غریب آواره دایم از وطن داردکه از نازک خیالان اینقدر درد سخن دارد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2930

لباس عاریت پیش از طلب انداختن داردقماری را که بردی نیست در پی، باختن دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2931

خضر چشم حیات از آب حیوان سخن دارددم عیسی نفس از تازه رویان سخن دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2932

نفس یک پا درون خانه، یک پا در برون داردکسی محکم عنان بادپای عمر چون دارد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq