Qəzəl 3446

نقد جان را لب خاموش نگهبان باشدرخنه مملکت دل لب خندان باشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3453

داغ هر لاله که بر سینه هامون باشدمهری از محضر رسوایی مجنون باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3458

کی دل سالک سرگشته بجا می باشد؟حرکت لازمه قبله نما می باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3460

پیچ و خم لازمه رشته جان می باشدنیست بی سلسله تا آب روان می باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3462

شکوه اهل دل از خلق نهان می باشداین عقیقی است که در زیر زبان می باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3466

جذبه ای کو که مرا جانب دلدار کشد؟دامن جان مرا زین ته دیوار کشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3468

چند چون طفل ز انگشت کسی شیر کشد؟ز استخوان چند کسی ناز طباشیر کشد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3471

سر آزاده ما منت افسر نکشدبیضه ما به ته بال هما سر نکشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3473

تا مرا در نظر آن حسن خداداد آمدهر سر موی مرا نام خدا یاد آمد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3486

عاشقان زان لب شیرین به سخن ساخته اندبوشناسان به نسیمی ز چمن ساخته اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3488

هر گروهی به دلیل دگر آویخته اندبوشناسان به نسیم سحر آویخته اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3505

نغمه عشق به گوش من دیوانه زدنداین چه اکسیر بهارست بر این دانه زدند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3527

فتنه را چشم سیه مست تو هشیار کندشرم را روی عرقناک تو بیدار کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3528

خط شبرنگ چه با آن رخ پرنور کند؟برق را ابر محال است که مستور کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3536

سالکان را ز جهان عشق تو بیگانه کندسیل در بحر چرا یاد ز ویرانه کند؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3545

کاهلانی که درین ره به هوس می آینددو قدم راه نپیموده به پس می آیند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3546

چه بهشتی است که آن بند قبا بگشاینددر فردوس به روی دل ما بگشایند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3551

تا به کی مردم چشمم هدف خار بود؟رگ من جاده نشتر آزار بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3559

تا حیا سرمه کش نرگس جادوی تو بودشبنم خلد نظر باز گل روی تو بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3566

دل خالی ز هوس خلوت جانانه بودشیشه چون شد تهی از باده پریخانه بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3567

شب که روی تو ز می در عرق افشانی بوددل سراسیمه تر از کشتی طوفانی بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3571

مکن از بخت شکایت که وبالش می‌بودپای طاووس اگر چون پر و بالش می‌بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3574

می شود آب روان چون به رگ تاک رودصرفه آب در آن است که در خاک رود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3575

یاد آن جلوه مستانه کی از دل برود؟این نه موجی است که از خاطر ساحل برود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3577

دل آگاه به هر شورشی از جا نرودآب گوهر بسر از جوشش دریا نرود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3606

عشق را پرده ناموس نگهبان نشودبادبان پرده مستوری طوفان نشود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3607

سر آشفته ز دستار بسامان نشودجمع گردیدن کف لنگر طوفان نشود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3609

به سخن دعوی بی اصل مبرهن نشودحرف کج راست به زور رگ گردن نشود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3610

مانع گرمروان ساعت سنگین نشودسیل از کوه گرانسنگ به تمکین نشود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3629

دلبری از خم گیسوی سخن می آیدبوی فیض از گل شب بوی سخن می آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq