Qəzəl 6548

خط بر عذار ساده نباشد مباش گودرد آشنای باده نباشد مباش گو

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6550

شد رعشه پیری پر و بال طلب تویک جو نشد افسرده ز کافور تب تو

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6557

نفس ظلمانی نمی دارد محابا از گناهنیست پروا طفل زنگی را ز پستان سیاه

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6558

می کند دل را سیه چندان که خواب صبحگاهمی نماید آنقدر روشن شراب صبحگاه

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6564

تا مه روی تو پرتو بر جهان انداختهپیش هر ویرانه گنج شایگان انداخته

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6569

نوبهارست این به احیای گلستان آمده؟یا قیامت بر سر خاک شهیدان آمده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6570

عمر خود صرف نصیحت ساختم بی فایدهدر زمین شور تخم انداختم بی فایده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6575

در دل از نادان فزون صاحب هنر دارد گرهسرو موزون از درختان بیشتر دارد گره

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 6587

مدان از بی نیازی طبع من گر سرکش افتادهکه از بی روغنی ها در چراغم آتش افتاده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6588

مگر در باغ راه جلوه جانانه افتاده؟که از مستی ز دست شاخ گل پیمانه افتاده

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6594

یارب آشفتگی زلف به دستارش دهچشم بیمار بگیر و دل بیمارش ده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6595

چه شبی بود که آن نرگس خواب آلودهدست در گردنم انداخت شراب آلوده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6596

به ستم کی رود از جای دل غم دیده؟این سپندی است که مرگ بسی آتش دیده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6599

بمیر تشنه، منه پای بر کناره چاهکه خم کند قد استاده را نظاره چاه

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6602

ز رفتن تو ز جسم ضعیف جان رفتههمای از سر این مشت استخوان رفته

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6613

از اشک ماست پاکی دامان صبحگاهاز آه سرد ماست رگ جان صبحگاه

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6614

در جسم خاکسار مرا جان سوختهباشد سفال تشنه و ریحان سوخته

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6620

چون غافل است دل ز حق از دل چه فایده؟بی لیلی از نظاره محمل چه فایده؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6621

آن را که نیست دلبری از دل چه فایده؟جایی که برق نیست ز حاصل چه فایده؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6622

محجوب را ز صحبت جانان چه فایده؟پوشیده چشم را ز گلستان چه فایده؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6626

در دل چو غنچه چند کنی رنگ و بو گره؟واکن به ناخن از دل پرآرزو گره

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6627

ای راز نه فلک ز جبینت عیان همهدر دامن تو حاصل دریا و کان همه

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 6633

زلفی که بر آن طرف بناگوش فتادهشامی است که با صبح هم آغوش فتاده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6641

بیگانگی ز حد رفت ساقی می صفا دهما را ز خویش بستان خود را دمی به ما ده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6645

به جرم این که کله کج نهاده است شکوفهبه روی خاک مذلت فتاده است شکوفه

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6647

به حوالی دو چشمش حشم بلا نشستهچو قبیله گرد لیلی همه جابجا نشسته

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6656

ای در آتش از هوایت نعل هر سیاره‌ایاز بیابان تمنای تو خضر آواره‌ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6659

ای جهانی محو رویت، محو سیمای که ای؟ای تماشاگاه عالم، در تماشای که ای؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6665

دوش با ما سرگران بودی چه در سر داشتی؟باده می خوردی و خون ما به ساغر داشتی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6667

زاهد از خشکی سبکروحانه بیرون آمدیصورت دیوار اگر از خانه بیرون آمدی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq