Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
چنان که حسن ترا هیچ کس نمیداندز عشق حال مرا هیچ کس نمیداند
Qəzəl 3891خزان رسید وگل افشانی بهار نماندبه دست بوسه فریب چمن نگار نماند
Qəzəl 3894فلک به آبله خار دیده میماندزمین به دامن در خون کشیده میماند
Qəzəl 3899سبکروان ز خَمِ آسمان برآمدهاندز راستی چو خدنگ از کمان برآمدهاند
Qəzəl 3915سخنوران که درین بوستان نوا سازندکباب یکدگر از شعله های آوازند
Qəzəl 3917درین ریاض دلی را که آب میسازندچو شبنم آینه آفتاب میسازند
Qəzəl 3922ترا ز عالم عبرت اگر نظر بخشندازان به است که صد گنج پرگهر بخشند
Qəzəl 3928ز درد چهره محال است مرد زرد کندچه لایق است که اظهار درد مردکند
Qəzəl 3932جمال را نگه تلخ او جلال کندحرام را لب میگون او حلال کند
Qəzəl 3936لبش به خنده دل غنچه را دونیم کننگاه را گل رخسار او شمیم کند
Qəzəl 3942کجا مرا می گلگون دماغ تازه کندکه تخم سوخته را ابر داغ تازه کن
Qəzəl 3950سپند خال لبت آتشین عذارانندبه خون تپیده لعل تو تاجدارانند
Qəzəl 3957ترا اگر به نیاز احتیاج خواهد بودنیازمندی ما را رواج خواهد بود
Qəzəl 3959فروغ ماه محال است پایدار بوددو هفته است لباسی که مستعار بود
Qəzəl 3967به چاره سوز محبت ز جان برون نرودتبی است عشق که از استخوان برون نرود
Qəzəl 3974اگر کسی متوسل به چاره ساز شودهم از طبیب و هم از چاره بی نیاز شود
Qəzəl 3978سخن بجا چو بود رتبه اش زیاده شودکز اعتبار فتد چون نگین پیاده شود
Qəzəl 3979چو غنچه هر که درین گلستان گشاده شودمرا به خنده شادی دهان گشاده شود
Qəzəl 3991به صبر مشکل عالم تمام بگشایدکه این کلید به هر قفل راست می آید
Qəzəl 4008گل از عذار تو چیدن ز من نمی آیدچه جای چیدن دیدن ز من نمی آید
Qəzəl 4016زبان شکوه به خشم زمانه افزایدکه خس به آتش سوزان زبانه افزاید
Qəzəl 4017ز روی نو خط دلدار جان بیاسایدچو ماه پرده نشین شد کتان بیاساید
Qəzəl 4026بهار می رسد آماده جنون باشیدز جوش لاله مهیای جام خون باشید
Qəzəl 4031دمید صبح تجلی به جان شتاب کنیدز سردسیر جهان رو به آفتاب کنید
Qəzəl 4033که با تو حرف شهیدان عشق میگویدکه خون شبنم از آفتاب میجوید
Qəzəl 4036کجا ز سینه من غم شراب میشویدچه زنگ از دل آیینه آب میشوید
Qəzəl 4048هشیار را به مجلس مستان که میبرداز بهر عیب خویش نگهبان که میبرد
Qəzəl 4052چشم تو دل به شیوه پنهان نمی برددزدیده این متاع به دکان نمی برد
Qəzəl 4057زان قامت بلند نظر باز نگذردزین سرو هیچ مرغ به پرواز نگذرد
Qəzəl 4060تیغ ستم ببین چه به زلف ایاز کردپا از گلیم خویش نبایددراز کرد