Qəzəl 4370

رخسار ترا خط نتوانست نهان کردبی پرده تر این آینه را آینه دان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4382

گل مرتبه عارض جانانه نگیردجای لب ساقی لب پیمانه نگیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4383

سرگرم تو با کشمکش دار نسازداین نقطه سرگشته به پرگارنسازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4387

تیغ تو می وساقی وپیمانه من شدهر زخم نمایان در میخانه من شد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4400

آن آفت جان بر سر انصاف نیامدآن تلخ زبان بر سر انصاف نیامد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4404

جمعی که دراندیشه آن چشم خمارنددر پرده دل شب همه شب باده گسارند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4409

حکم است که کار شب آدینه بسازندکار خرد از باده دیرینه بسازند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4410

از دشت به حی مردم دیوانه نسازندبا گور بسازند وبه کاشانه نسازند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4416

آنها که نظرباز به نو خط پسرانندبی چشم بداز جمله بالغ نظرانند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4427

خطی که ازان چهره روشن بدر آیدآهی است که سینه خورشید برآید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4430

تدبیر محال است به تقدیر برآیدرو به چه خیال است که با شیر برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4443

از سیر چمن کی دل افگار گشایداین عقده مگر از رخ دلدار گشاید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4451

فارغ بود از افسر زرین سر خورشیدکز شعشعه خویش بود افسر خورشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4452

طوفان گل و جوش بهارست ببینیداکنون که جهان بر سر کارست ببینید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4461

سودای عشق ما را بی نام وبی نشان کرداز ما چه می توان بردباماچه می توان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4463

هر چند ره در آن زلف پیدا نمی توان کردقطع امید ازان زلف قطعا نمی توان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4464

خالت ز خط مشکین دست دگر برآوردحرصش شود دوبالا موری که پر برآورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4465

خوش آن که خواب راحت برخودحرام سازدپیش از تمامی عمر خودرا تمام سازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4466

از ترک گفتگو دل با معنی آشنا شدمهر خموشی من جام جهان نما شد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4470

دولت چو نیست باقی بر باد رفته باشدخوابی که از خیال است از یاد رفته باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4475

از عشق یار نوخط دل زود می گشایدفصل بهاراز دل زنگار می زداید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4479

سفر گزین که سخن در وطن غریب نگرددشکسته پای وطن را سخن غریب نگردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4493

بغیر خط که ز روی لطیف یار برآیدز آب آینه نشنیده کس غبار برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4503

از کمرش کام دل چگونه برآیدخرد شود شیشه ای که بر کمر آید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4505

فتنه چشم تو چون ز خواب برآیداز طرف مغرب آفتاب برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4514

به همچون منی آسمان چون برآیدخم می چسان بافلاطون برآید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4516

بس که در زلف تو دلها آب شدحلقه هایش سربسر گرداب شد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4517

تا به زانو پای من در خار شدکاسه زانوی من مودار شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4521

از غم گم کرده راهان فارغ استهر که صائب شد به منزل ناپدید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4534

شوخی حسن کی نهان زیر نقاب می‌شودخنده برق را کجا ابر حجاب می‌شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq