Contemplative
آن سیه چهره که خلقی نگرانند او راخوبرویان جهان بنده به جانند او را
Ghazal 94عالمی را دشمنی با من ز بهر روی تستلیکن از دشمن نمیترسم، که میلم سوی تست
Rubai 119دیگر ز شراب شوق مستی، ای دلو آن توبه که داشتی شکستی، ای دل
Rubai 159ای چرخ ز مهر زیر میغت بردهگیتی به ستم اجل، به تیغت برده
Ghazal 134عشرت خلوت و دیدار عزیزان شاهیستوین نداند، مگر آن دل که درو آگاهیست
Ghazal 136گو: هر که در جهان به تماشا روید و گشتما را بس این قدر که: به ما دوست بر گذشت
Ghazal 179شاهد من در جهان نظیر نداردبوی سر زلف او عبیر ندارد
Ghazal 201ای سنگدل، به حق وفا کز وفا مگردعهدی بکن به وصل و از آن عهد وا مگرد
Ghazal 221با زلف او مردانگی باد صبا را میرسدوز روی او دیوانگی زلف دو تا را میرسد
Ghazal 313جماعتی که مرا توبه کار میخوانندز عشق توبه بکردم، بگوی: تا دانند
Ghazal 417در وفا داری نکردی آنچه میگفتی تو نیزتا به نوک ناوک هجران دلم سفتی تو نیز
Ghazal 418در ضمیر ما نمیگنجد بغیر از دوست کسهر دو عالم را به دشمن ده، که ما را دوست بس
Ghazal 419بیا، که صفهٔ ما بوریای میکده بسبه خورخانه نسیم هوای میکده بس
Ghazal 451ما به ابد میبریم عشق ترا از ازلدر همه عالم که دید عشق چنین بیخلل؟
Ghazal 491دگر رخت ازین خانه بر در نهادمدگر خاک آن کوچه بر سر نهادم
Ghazal 505دی ره میخانه باز یافته بودمکار طرب را بساز یافته بودم
Ghazal 510عمریست تا ز دست غمت جامه میدرمدستم بگیر، تا مگر از عمر برخورم
Ghazal 528نگشتی روز من تیره، ندانستی کسی رازماگر دردت رها کردی که من درمان خود سازم
Ghazal 621تا ندانی ز جسم و جان مردنپیش آن رخ کجا توان مردن؟
Ghazal 637هر شب ز عشق روی تو این چشم لعبت باز مندر خون نشیند، تا کند چون روز روشن راز من
Ghazal 641نگارا، چرا شدی نهان از نهان من؟چه کردم که گشتهای جهان از جهان من
Ghazal 648ای مکان تو از مکان بیرونسر امرت ز کن فکان بیرون
Ghazal 657من از مادری زادم که پارم پدر بود اوشدم خاک آن پایی کزین پیش سر بود او
Ghazal 660گر سوی من چنین نگرد چشم مست توسر در جهان نهم به غریبی ز دست تو
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.