Miscellaneous poem 486

هر که پیش از مرگ مرد از یک جهان غم شد خلاصهر که بیرون رفت از عالم، ز عالم شد خلاص

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 532

حاشا که دل به ناز و نعیم جهان نهممرغی نیم که بیضه درین آشیان نهم

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 573

با خموشی هستی از نیکان عالم بی سخنچون گشودی لب به گفتن، نیک یا بد می شوی

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 607

عمر را سازد دو بالا، دیدن بالای اوخضر و عمر جاودان، ما و قد رعنای او

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 644

با خموشی هستی از نیکان عالم بی سخنچون گشودی لب به گفتن، نیک یا بد می شوی

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 678

عمر را سازد دو بالا، دیدن بالای اوخضر و عمر جاودان، ما و قد رعنای او

Saib Tabrizi1 min
Qasida 7

پادشاهی و جوانی سد راه او نشدکرد چون ادهم ز ملک عالم فانی کنار

Saib TabriziQasida9 min
Qasida 10

منت ایزد را که با اقبال و دولت همعنانروی در برج شرف آورد خورشید جهان

Saib TabriziQasida7 min
Qasida 32

خدایا شاه ما را صحت کامل کرامت کنبه غیر از درد دین از دردها او را حمایت کن

Saib TabriziQasida2 min
Ghazal 5

شد به دشواری دل از لعل لب دلبر جدااین کباب تر به خون دل شد از اخگر جدا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 20

از جهان تا رشته‌تابی دسترس باشد تراهر سر خاری درین وادی عسس باشد ترا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 22

رتبهٔ بالِ پری باشد پَرِ تیرِ تو راشوخی چشمِ غزالان است زِهگیر تو را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 24

سخت می‌خواهم که در آغوشِ تنگ آرم تو راهر قدر افشرده‌ای دل را، بیفشارم تو را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 41

نیستی طفل، اینقدر بر خاک غلتیدن چرا؟گِل به روی آفتابِ روح مالیدن چرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 70

شد غرورِ حسن از خط بیش آن طناز رابوی این ریحان گران‌تر کرد خوابِ ناز را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 74

نیست از رازِ نهانِ من خبر جاسوس رانبضِ من بندِ زبان گردید جالینوس را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 95

ساقیِ محجوب می‌باید شرابِ عشق راآتشِ هموار می‌باید کبابِ عشق را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1006

گردش پرگار ما را حلقه مویی بس استمرکز سرگشتگی ها خال دلجویی بس است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1016

هر که شد با درد قانع از مداوا فارغ استنرگس بیمار از ناز مسیحا فارغ است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1025

با کمال قرب، از جانان دل ما غافل استزنده از دریاست ماهی و ز دریا غافل است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1052

هستی دنیای فانی انتظار مردن استترک هستی ز انتظار نیستی وارستن است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1059

مرهم تیغ تغافل خون خود را خوردن استبخیه این زخم، دندان بر جگر افشردن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1062

حق‌پرستی، قطره را در کار دریا کردن استخودشناسی، بحر را در قطره پیدا کردن است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1142

خضر را گر سبز آب زندگانی کرده استعالمی را زنده دل آن یار جانی کرده است

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.