Love
عشق بهین گوهری است، گوهر دل کان اودل عجمی صورتی است عشق زبان دان او
Qasida 182سلسلهٔ ابر گشت زلف زره سان اوقرصهٔ خورشید شد گوی گریبان او
Qasida 191ای تیر باران غمت، خون دل ما ریختهنگذاشت طوفان غمت، خون دلی ناریخته
Qasida 197ای در دل سودائیان، از غمزه غوغا داشتهمن کشتهٔ غوغائیان، دل مست سودا داشته
Qasida 200عید است و پیش از صبحدم مژده به خمار آمدهبر چرخ دوش از جام جم یک نیمه دیدار آمده
Qasida 201ای با دل سودائیان عشق تو در کار آمدهترکان غمزت را به جان دلها خریدار آمده
Qasida 212ناگذران دل توئی کز طرب آشناتریخاک توام به خشک جان تا به لب آتش تری
Rubai 5عشق تو بکشت عالم و عامی رازلف تو برانداخت نکونامی را
Rubai 9پذرفت سه بوس از لب شیرین ما رایک شب به فریب داشت غمگین ما را
Rubai 15خاقانی را ز بس که بوسید آن لبدور از لب تو گرفت تبخال از تب
Rubai 16طوطیدم دینارنشان است آن لبغمّاز و دوروی از پی آن است آن لب
Rubai 17گر من به وفای عشق آن حورنسبدر دام دگر بتان نیفتم چه عجب
Rubai 18از عشق بهار و بلبل و جام طربگل جان چمن بود که آمد بر لب
Rubai 19آمد به چمن مرغ صراحی به شغبجان تازه کن از مرغ صراحی به طرب
Rubai 29کرمی که چو زاهدان خورد برگ درختنی درخور زهد سازد از دنیا رخت
Rubai 55در پیش رخ تو ماه را تاب کجاستعشاق تو را به دیده در خواب کجاست
Rubai 56مرغی که نوای درد راند عشق استپیکی که زبان غیب داند عشق است
Rubai 59از عشق لب تو بیش تیمارم نیستکآلودهٔ لبهاست سزاوارم نیست
Rubai 62ناوکزن سینهها شود مژگانتافسونگر دردها شود مرجانت
Rubai 66در بخشش حسن آن رخ و زلفی که تو راستیک قسم فتادند چنان کایزد خواست
Rubai 70عشقی که ز من دود برآورد این استخون میخورم و به عشق درخورد این است
Rubai 76خاقانی! اگرچه عقل دست خَوش توستهممحرم عشق باش، کهاندُهکشِ توست
Rubai 78رخسار تو را که ماه و گل بندهٔ اوستلشکرگه آن زلف سر افکندهٔ اوست
Rubai 82تا یار عنان به باد و کشتی داده استچشمم ز غمش هزار دریا زاده است
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.