Love
غمخوار توام غمان من من دانمخونخوار منی زیان من من دانم
Rubai 246هر روز در آب دیدهاش مییابمشد ز آتش و آب هر شب خوابم
Rubai 249گفتی بروم، مرو به غم منشانمتا دست به جان درنکند هجرانم
Rubai 250ای سلسلهٔ زلف تو یکسر جنباندیوانه شدم سلسله کمتر جنبان
Rubai 258گاهی که کنی عهد و وفا با یارانزنهار وفای عهد خود واجب دان
Rubai 261تا گشت سر کوی مغان منزل منحل گشت به یمن عشق هر مشکل من
Rubai 271پیداست که سودای تو دارم ز نهانصفرا مکن این آتش سودا بنشان
Rubai 278خاقانی اگر کسی جفا دارد خوپاداشن او وفا کن و باز مگو
Rubai 287تب کرد اثر در رخ و در غبغب تومه زرد شد اندر شکن عقرب تو
Rubai 288کو عمر؟ که دادِ عیش بستانم از اوکو وصل؟ که دردِ هجر بنشانم از او
Rubai 306تا زلف تو بربست به رخ پیرایهبر عارض تو فکند مشکین سایه
Rubai 309تا آتش عشق را برافروختهایهمچون دل من هزار دل سوختهای
Rubai 312بر سر کنم از عشق تو خاک همه کویای برده مرا آتش تو آب از روی
Rubai 314یک نیمه ز عمر شد به هر تیماریتا داد فلک به آخرم دلداری
Rubai 323ترسا صنمی کز پی هر غمخواریبر هر در دیری زده دارد داری
Rubai 326آن سنگدلی و سیم دندان که بدیز آن خوشتری ای شوخ زبان دان که بدی
Rubai 330من بودم و آن نگار روحانی رویافکنده در آن دو زلف چوگانی گوی
Rubai 332از عشق صلیب موی رومی روییابخاز نشین گشتم و گرجی کویی
Rubai 333خاقانی اگر شیوهٔ عشق آغازییارانت خسند با خسان چون سازی
Rubai 335گر کشتنیم چنان کش از بهر خدایکز بنده شنوده باشی از روح افزای
Rubai 341امروز به خشک جان تو مهمان منیجان پیش کشم چرا که جانان منی
Rubai 343روزی که سر زلف چو چوگان داریآسیمه دلم چو گوی میدان داری
Rubai 347خاقانی اگر سرزدهٔ یار آییدر سرزدگی مگر کُلهدار آیی
Qəd ənarəl-eşqə-lil-üşşaqi minhacəl-hüdaQəd ənarəl-eşqə-lil-üşşaqi minhacəl hüda!Saliki-rahi-həqiqət eşqə eylər iqtida.
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.