Awhadi Maraghai: Separation
نالهٔ بلبل شوریده به جایی برسیدگل به باغ آمد و دردش به دوایی برسید
Ghazal 376دوشم فغان و ناله به هفت آسمان رسیددودم به دل برآمد و آتش به جان رسید
Ghazal 384هر دم برم به گریه پناه از فراق یارآه! از جفای دشمن و آه از فراق یار!
Ghazal 387زلف مشکینت چو دامست، ای پسرعارضت ماه تمامست، ای پسر
Ghazal 388یک شبم دادی به عمری پیش خود بار، ای پسربعد از آن یادم نکردی، یاد میدار، ای پسر
Ghazal 403صنما، بیتو مرا کار به جان آمده گیردلم از درد فراقت به فغان آمده گیر
Ghazal 407منم غریب دیار تو، ای غریبنوازدمی به حال غریب دیار خود پرداز
Ghazal 410ما در به روی خلق فرو بستهایم بازدر شاهد خیال تو پیوستهایم باز
Ghazal 411اگر نوبهاری ببینیم بازکه بر سبزه زاری نشینیم باز
Ghazal 426سخت زیبا دلبرست او، چشم بد دور از رخشماه را ماند که میتابد همی نور از رخش
Ghazal 432که میبرد خبر عاشقان شیفته حالش؟ز سجده گاه عبادت به پیش صدر جلالش
Ghazal 453گفتم: ز درد عشق تو گشتم چنین به حالگفتا: منم دوای تو از درد من منال
Ghazal 459سودای عشق خوبان از سربدر کن، ای دلدر کوی نیک نامی لختی گذر کن، ای دل
Ghazal 465مستم از بادهٔ مهر تو، مرا مست مهلرفتم از دست، دمی دست من از دست مهل
Ghazal 466گر درد سر نباشدت، ای باد صبحدمروزی به دستگیری ما رنجه کن قدم
Ghazal 475تا دل اندر پیچ آن زلف به تاب انداختمجان خود در آتش و تن در عذاب انداختم
Ghazal 481دلبرا، قیمت وصل تو کنون دانستمکه فراوان طلبت کردم و نتوانستم
Ghazal 482چو بر سفینهٔ دل نقش صورت تو نبشتمحکایت دگران سر به سر زیاد بهشتم
Ghazal 484تو دامن از کف من دوش در کشیدی و گفتمکه: آستین تو بوسم، بر آستان تو افتم
Ghazal 487چو دل در دیگری بستی نگاهش دار، من رفتمچو رفتی در پی دشمن، مرا بگذار، من رفتم
Ghazal 498بیا، بیا که ز مهرت به جان همی گردمبه بوی وصل تو گرد جهان همی گردم
Ghazal 503نه پیش ازین من بیگانه آشنای تو بودم؟چه جرم رفت؟ که مستوجب جفای تو بودم
Ghazal 507تو چیزی دیگری، ور نه بسی خوبان که من دیدمکسی دیگر نبیند اندر آنرو، آنکه من دیدم
Ghazal 510عمریست تا ز دست غمت جامه میدرمدستم بگیر، تا مگر از عمر برخورم
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.