Sad
غفلت دل از شراب ناب افزون می شودناروایی در متاع از آب افزون می شود
Ghazal 2748ذوق حیرانی به داد چشم خونپالا رسیدسینه خم امن شد از جوش، تا صهبا رسید
Ghazal 2782چند بتوان بانگ نای و قلقل مینا شنید؟گاه گاهی مصرعی هم می توان از ما شنید
Ghazal 2793دل از امید وصلش هر زمان در پیچ و تاب افتدوگرنه خضر هیهات است در دام سراب افتد
Ghazal 2803مگو عاقل کجا در محنت ایام می افتدکه مرغ زیرک اینجا بیشتر در دام می افتد
Ghazal 2807کسی تا کی به دامان شب و آه سحر پیچد؟به تحقیق خبر تا چند در هر بیخبر پیچد؟
Ghazal 2828کسی تا چند مغلوب شراب لاله گون گردد؟کسی تا چند بی لنگر درین دریای خون گردد؟
Ghazal 2840سخنسنجی سرآمد در فن گفتار میگرددکه چون پرگار گرد نقطهای صدبار میگردد
Ghazal 2860دل صد پاره زان گرد می گلفام می گرددکه این اوراق را شیرازه خط جام می گردد
Ghazal 2883چمنپیرا نه گل را دسته در گلزار میبنددکه گل در روزگار حسن او زنار میبندد
Ghazal 2896تماشای بتان از چشم خون بسیار میآردنگاه گرم آخر آه آتشبار میآرد
Ghazal 2921لب خوش بوسه ای در تنگنای حیرتم داردمیان نازکی در پیچ و تاب غیرتم دارد
Ghazal 2924چه غم دیوانه ما از گزند آسمان دارد؟که نیل چشم زخم از جای سنگ کودکان دارد
Ghazal 2927مرا فکر غریب آواره دایم از وطن داردکه از نازک خیالان اینقدر درد سخن دارد؟
Ghazal 2935سر شوریده من هر نفس صد آرزو داردزهی ساقی که چندین رنگ می در یک کدو دارد
Ghazal 2939دل بی دست و پا چون آه سوزان را نگه دارد؟چسان مشت خسی این برق جولان را نگه دارد؟
Ghazal 2952هنرور را هنر گرد غم از دل برنمی داردکه پروای لب خشک صدف گوهر نمی دارد
Ghazal 297می کشد هر لحظه بزم تازه ای بر روی ماداغ دارد جام جم را کاسه زانوی ما
Ghazal 2984غباری از بیابان جنون بالا نمی گیردکه دل از سینه لیلی ره صحرا نمی گیرد
Ghazal 2988فسون صبر در دلهای پرخون در نمیگیردچو دریا بیکران افتد به خود لنگر نمیگیرد
Ghazal 2990دل آزاده را هرگز غم عالم نمیگیردمسیحا را کمند رشتهٔ مریم نمیگیرد
Ghazal 3003محبت سنگ خارا را ز اهل درد می سازدتجلی کوه را مجنون صحرا گرد می سازد
Ghazal 3023دل ما بر سیه روزان فقر از خود فزون سوزدچراغ خانه ما در برون بیش از درون سوزد
Ghazal 3026خمار می مرا در گوشه میخانه میسوزدشراب من چو داغ لاله در پیمانه میسوزد
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.