Cəhd eylə, sən ancaq nəzəri-xəlqdə pak ol!

Cəhd eylə, sən ancaq nəzəri-xəlqdə pak ol,Məxluqu inandır;

Mirza Alakbar Sabir19061 min
Etdi bu fələk hər kəsə bir tövr yamanlıq

Etdi bu fələk hər kəsə bir tövr yamanlıq,Səd heyf, keçən gün!

Mirza Alakbar Sabir19062 min
Əl’əman, sərkəs olub...

Əl’əman, sərkəş olub, gündə bir əhvalə düşən dövri-qəzanın bu dilazar,cəfakar, müxalif əməlindən ki, yaxıb aləmi narə, qoyub avarə, xüsusən

Mirza Alakbar Sabir19063 min
Hər nə versən, ver

Hər nə versən, ver, məbada vermə bir dirhəm zəkat,Qoy acından ölsə ölsün binəva kəndli və tat.

Mirza Alakbar Sabir19061 min
"Həyat"ın "Gop-gop"una cavab

Bu tifl ki, nuri-bəsərü şireyi-candır,Tabi-tənü arami-dilü ruhi-rəvandır,

Mirza Alakbar Sabir19062 min
Küpəgirən qarının qızlara nəsihəti

Qarı nənənin sözlərini sanma çərəndir,Canım, gözüm, ay qız!

Mirza Alakbar Sabir19062 min
Qocalıqdan şikayət

Əfsus qocaldım, ağacım düşdü əlimdən,Səd hey cavanlıq!

Mirza Alakbar Sabir19061 min
Mahi-Kən’anın batıb, ey piri-Kən’an, qəm yemə!

Mahi-Kən`anın batıb, ey piri-Kən`an, qəm yemə!Ta gülüstanın olubdur beyti-ehzan, qəm yemə!

Mirza Alakbar Sabir19061 min
Mən bilməz idim bəxtdə bu nikbət olurmuş

Mən bilməz idim bəxtdə bu nikbət olurmuş,İzzət dönüb axır belə bir zillət olurmuş,

Mirza Alakbar Sabir19063 min
Millət necə tarac olur olsun, nə işim var

Millət necə tarac olur olsun, nə işim var?!Düşmənlərə möhtac olur olsun, nə işim var?!

Mirza Alakbar Sabir19062 min
Ol gün ki, sənə xaliq edər lütf bir övlad

Ol gün ki, sənə xaliq edər lütf bir övlad,Olsun ürəyin şad!

Mirza Alakbar Sabir19062 min
Oxutmuram, əl çəkin!

Oğul mənimdir əgər, oxutmuram, əl çəkin!Eyləməyin dəngəsər, oxutmuram, əl çəkin!

Mirza Alakbar Sabir19062 min
Tərpənmə, amandır, bala, qəflətdən ayılma

Tərpənmə, amandır, bala, qəflətdən ayılma!Açma gözünü, xabi-cəhalətdən ayılma!

Mirza Alakbar Sabir19061 min
Təhsili-elm

Təhsili-ülum etmə ki, elm afəti-candır,Həm əqlə ziyandır;

Mirza Alakbar Sabir19062 min
Uşaqlara

Ey millətin ümmidi, dilü, uşaqlar!Validlərinin sevgili cananı, uşaqlar!

Mirza Alakbar Sabir19062 min
Çapma atını, girmə bu meydanə, a Molla!

[ÇAPMA ATINI, GİRMƏ BU MEYDANƏ, A MOLLA!]Çapma atını, girmə bu meydanə, a Molla!

Mirza Alakbar Sabir19062 min
Madam ki, hamiyani-zülmət

Madam ki, hamiyani-zülmətXoşlar ki, dəvam edə cəhalət;

Mirza Alakbar Sabir19061 min
Füzuliyə bənzətmə

Məndə ar olsaydı, ölmək ixtiyar etməzmidim?Abrunun nolduğun bilsəydim, ar etməzmidim?

Mirza Alakbar Sabir19061 min
Giley yaxud umu-küsü ("Get-gedə, "Zənbur" ağa, sən də çaşırsan deyəsən?!")

GİLEY YAXUD UMU-KÜSÜ**Get-gedə, “Zənbur” ağa, sən də çaşırsan deyəsən?!

Mirza Alakbar Sabir19062 min
Ey fələk zülmün əyandır

Ey fələk, zülmün əyandır, bu necə dövri-zəmandır ki, işim ahu fəğandır, məni yandırma amandır, gözümün əşki rəvandır, ürəyim dopdolu qandır, hamı qəmdən bu yamandır ki, neçə əhli-qələmlər, buraxıb canıma qəmlər, qarışıb dərd bəhəmlər, ürəyim indi vərəmlər, qazetə, jurnala bu küfrişiyəmlər necə cürətlə rəqəmlər yazılıb, islamə sitəmlər eləyirlər ki, gərək aləmi-islamdə, hər ölkədə, hər şəhrdə, dinarü dirəmlər saçılıb, məktəbi-nisvan açılıb, qız balalar məktəbə hazır olalar, elmdə mahir olalar, fəzldə bahir olalar, başdan-ayağə geyələr don, gedələr məktəbə on-on, dutalar şiveyi-bidət, oxuyub nəhvlə hikmət, alalar dərsi-təbabət, bilələr cümlə kitabət, edələr yazmağa adət, itə ismət, bata iffət… aman, ey vah! Ay allah! Bu qövm oldu nə gümrah! Bu nə şiveyi-ikrah! Bu nə zümreyi-bədxah! Salıb aləmə pərxaş, bular lal ola kaş, düşə başlarına daş! Xudaya, bu nə güftar, nə rəftar, nə murdar, nə biar, fəna karə bizi sövq eləmək fikrinə amadə olublar! Qıza lazımdır əgər bilmək: o da ev işi, paltar tikişi, köhnə yumaq, yun daramaq, don yamamaq, səhnü səranı süpürüb, kasəni, qabı üfürüb, küftə, kələm dolması, mət halvası, ət bozbaşı, ya lobyalı aş, bir dəxi təndir lavaşı eyləməyindəndir ibarət ki, əgər bunları bilməsə eyb eləməz, ancaq qıza ən lazıməli bir, iki, üç məsələni bilməyidir, bilsə olur əmrə kifayət: biri oldur ki, gəlin getdiyi evdə bacarıb qaynataya, qaynanaya çımxıra bilsin ki, ona söz deməyə bir kimsə də olmaya curət, biri də qaynı ilə sahibi mabeyninə bir hadiseyi-təfriqədir kim, ona dair edə hiylət ki, beş-üç gündə çox ildən qazanılmış bu qədər mehrü məhəbbət ola təbdili-ədavət; biri, həm axırı, ən ümdəsi damdabacanın, həm xoxunun, xortdanın adlarını bilməkdə gərək səy edə övrət, nə qədər faidəsi var bu işin gər ola diqqət ki, əgər ağlaya, yainki dəcəllik edə bir tifl, nəhayət anası söyləsə bu adları filfövr edər övladını rahət və qalar əqli səlamət, başı çəkməz də məlamət…Budur aləmi-nisvan!

Mirza Alakbar Sabir19065 min
Qorxuram ("Payi-piyadə düşürəm çöllərə")

Payi-piyadə düşürəm çöllərə, –Xari-müğilan görürəm, qorxmuram.

Mirza Alakbar Sabir19061 min
Afət

ƏŞXASA f ə t – 33 yaşında, şux, füsunkar bir qadın.

Huseyn Javid19061 min
Birinci pərdə

Süslü bir salon... Sağ və soldakı odalara açılır birər qapı, qarşıda iki böyük pəncərə, gözəl mənzərələr, ilk bahar, məhtablı gecə...Pərdə açıldıqda bağçadan gələn incə və həzin bir kaman səsi iki-üç dəqiqə sami’ələri oqşar.*

Huseyn Javid190623 min
İkinci pərdə

Ərtoğrulun evi. Havuzlu, ağaclı, çiçəkli bir bağça... İlk baharın son günləri, gündüz.*İ l c a y (balkona çıqar, çiçəkləri sulamaqda olan xidmətçiyə). Bana baq, Ərtoğrul nerədə?

Huseyn Javid190616 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.