Ghazal 5495

نظر را تا چراغ گوشه محراب خود کردمتماشای فروغ گوهر نایاب خود کردم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5517

ز دست خشک مرجان ناامید از بحر گردیدمز روی تلخ دریا دامن از وصل گهر چیدم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5829

تا چند پیر میکده را درد سر دهم؟رفتم ز می قرار به خون جگر دهم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6057

آب را بر باد ده، در چشم آتش خاک زنفرد شو چون مهر تابان خیمه بر افلاک زن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6184

نباشد لقمه ای بی خون دل بر خوان درویشاننگردد خشک هرگز از قناعت نان درویشان

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6205

فقیران را به چوب منع از درگاه خود راندنبه شمع دولت بیدار باشد دامن افشاندن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6426

دزدیده در آن ابروی پیوسته نظر کنزنهار ازین دزد کمربسته حذر کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6578

بر دل ارباب حاجت دست خود بی زر منهآستین خشک را بر دیده های تر منه

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6678

یاد دارد تخت شاهان قلزم خضرا بسیسرنگون گردیده زین کشتی درین دریا بسی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6705

کی کند غافل دل آگاه را خوابیدگی؟از رسیدن نیست مانع راه را خوابیدگی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6945

تا رهنورد وادی سودا نمی شویاخترشناس آبله پا نمی شوی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 735

طاعت کند سرشک ندامت گناه راریزش سفید می کند ابر سیاه را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 984

در طریق عشق هر جا می گذاری پا، سرستموج این وادی رگ جان، ریگ این صحرا سرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 991

هر نفس دولت طلبکار مقام دیگرستاین همای خوش نشین هر دم به بام دیگرست

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.