Ghazal 2602

بی زبان جمعی که از حیرت چو ماهی می شوندمحرم دریای اسرار الهی می شوند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2628

خنده سوفار با دلگیری پیکان بودنیست ممکن آدمیزاد از دو سر خندان بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2743

صیقل دل فیض آه صبحگاهی می دهدصبحدم بر صدق این معنی گواهی می دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2987

زآه و دود عاشق حسن را کلفت نمی‌گیردکه آب زندگانی را دل از ظلمت نمی‌گیرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3080

دل تاریک من روشن زفیض صبحگاهی شدچراغ من جهان افروز زین نور الهی شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3087

به مقدار تمنا داغ در دل جلوه گر باشدبه قدر خار و خس در آتش سوزان شرر باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3107

دو شب از ماه نو سالی به عید امید می باشدهلال جام هر جا هست سی شب عید می باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3122

بهشتی بی دماغان را به از خلوت نمی باشدگلابی بهتر از پاشیدن صحبت نمی باشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3227

قبول عشق سرکش را دل دیوانه می بایدکه تاج خسروان را گوهر یکدانه می باید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3244

آن که از عمر سبکسیر وفا می طلبدلنگر از سیل و اقامت ز هوا می طلبد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3320

هر کف خاک ز احسان تو جانی داردهر حبابی ز محیط تو جهانی دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 351

بزرگانی که مانع می شوند ارباب حاجت رابه چوب از آستان خویش می رانند دولت را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3566

دل خالی ز هوس خلوت جانانه بودشیشه چون شد تهی از باده پریخانه بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3921

در آن مقام که شاهی به هر گدا بخشندچه دولتی است که مارا همان به ما بخشند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3966

به گریه نقطه خال تو از نظر نرودکه داغ لاله به خونابه جگر نرود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4139

جمعی که بار درد تو بر دل نهاده‌اندچون راه سر به دامن منزل نهاده‌اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4186

پیمانه چاره سر پرشور می کندآتش علاج خانه زنبور می کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4236

دولت ز دستگیری مردم بپابودفانوس این چراغ ز دست دعابود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4497

قد ترا سرواعتدال ندارداین خم وچم ابروی هلال ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 477

صاف گشتن ز خودی باده ناب است اینجادست شستن ز جهان عالم آب است اینجا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4889

یوسف من بیش ازین در چاه ظلمانی مباشتخت کنعان خالی افتاده است زندانی مباش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5264

آن کس که درد رابه دوا می کند بدلراه صواب رابه خطا می کند بدل

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 546

نیست آسودگی از سیر و سفر مجنون راسنگ اطفال شود کوه و کمر مجنون را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5494

غبار هستی خود سرمه چشم فنا کردمکفی خاکستر افسرده در کار صبا کردم

Saib TabriziGhazal2 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.