Ghazal 850

شانه زند چو کلک من طره مشکفام راسرمه خامشی دهد طوطی خوش کلام را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 851

ای ز تو شور در جگر کلک شکر نوای رارشته آه در گره فکر گرهگشای را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 855

دید ز خون دلم لاله ستان خاک راآبله دل شکست شیشه افلاک را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 859

باده روشن کز او شد دیده ساغر پر آبمی شود نور علی نور از فروغ ماهتاب

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 860

از لطافت بس که دارد چهره او آب و تابآفتابی می شود رنگش ز سیر ماهتاب

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 863

صبح روشن شد، بده ساقی می چون آفتابتا به روی دولت بیدار برخیزم ز خواب

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 873

بس که از رخسار او در پیچ و تاب است آفتابتشنه ابرست و جویای نقاب است آفتاب

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 880

در هوای ابر لازم نیست در مینا شرابمی کند هر قطره باران کار صد دریا شراب

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 887

مگر از خانه بیرون آمد آن گل بی حجاب امشب؟که بوی یاسمن دارد فروغ ماهتاب امشب

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 889

خانه از خویش تهی کن که ز نظاره آبپرده چشم حباب است همان چشم حباب

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 893

روز روشن گل و شمع شب تارست شراببرگ عیش و طرب لیل و نهارست شراب

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 901

زهی ز عارض گلرنگ، خونی می نابعرق به روی تو جام شراب در مهتاب

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 903

هوا چکیده نورست در شب مهتابستاره خنده حورست در شب مهتاب

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 904

بهشت بر مژه تصویر می کند مهتابپیاله را قدح شیر می کند مهتاب

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 905

مریز آب رخ خود مگر برای شرابکه در دو نشأه بود سرخ رو گدای شراب

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 906

ز بس به می شدم آلوده چون سبوی شرابتوان مقام مرا یافتن به بوی شراب

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 913

از اشک بلبل است رگ تلخی گلابنادان کند حواله ز غفلت به آفتاب

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 917

از چشم نیم مست تو با یک جهان شرابما صلح می کنیم به یک سرمه دان شراب!

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 922

طی شود در یک نفس آغاز و انجام حیاتشعله جواله باشد گردش جام حیات

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 930

باده تلخی که از بویش دل منصور ریختعشق آتشدست در مغز من پرشور ریخت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 932

پیش ساقی هر که آب رو درین میخانه ریختدر دل پاک صدف چون ابر نیسان دانه ریخت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 933

چشم مخموری که ما را زهر در پیمانه ریختمی تواند از نگاهی رنگ صد میخانه ریخت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 938

در غبار خط صفای آن پری طلعت بجاستگرچه شد درد این شراب صاف، کیفیت بجاست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 942

از دو عالم فارغم، آزاده ای چون من کجاست؟زیر دست سایه ام، افتاده ای چون من کجاست؟

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.