Ghazal 4219

گر یوسف مرا به دو عالم بها کنندگرد کسادیم به نظر توتیا کنند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 422

به چشم کم مبین ای کج نظر دلهای پر خون راکه ناز خیمه لیلی است در سر، داغ مجنون را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4220

جمعی که قطع راه به مژگان تر کنندچون رشته دست در کمر صد گهر کنند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4221

مردان به آب تیغ شهادت وضو کنندتا بی غبار سجده بر آن خاک کو کنند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4222

روزی که زخم کاهکشان را رفوکنندبر روی چاک سینه ما در فروکنند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4223

گیرم نقاب دور ز سیمای او کنندکو چشمی آنچنان که تماشای او کنند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4224

این ناکسان که فخر به اجداد می کننداز رو به پشت نامه دلی شاد می کنند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4225

مستان که رو در آینه جام می کنندخونها ز غصه در دل ایام می کنند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4226

یوسف رخان ز شوق سراغ تومی کننداز پیرهن فتیله داغ تومی کنند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4227

نازک لبان سخن به زبان تو می کننداین غنچه ها نظر به دهان تو می کنند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4228

مردان نظر سیاه به دنیا نمی‌کنندروز سفید خود شب یلدا نمی‌کنند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4229

چشمی کز انتظار سفیدش نمی کنندآیینه دار صبح امیدش نمی کنند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 423

نبردم زیر خاک از عجز با خود دعوی خون رابه دست زخم دندان دادم آن لبهای میگون را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4230

آمد بهار وخلق به گلزار می رونددیوانگان به دامن کهسار می روند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4231

کی دلبران زصحبت دل سیر می شوندخوبان کجا ز آینه دلگیر می شوند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4232

چشم طمع ندوخته حرصم به مال هندپایم به گل فرو شده از برشکال هند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4233

توفیق درد و داغ به هر دل نمی دهنداین فیض را به هر دل غافل نمی دهند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4234

از عیب پاک شو که هنرها همی‌دهنددست از خزف بشو که گهرها همی‌دهند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4235

دولت ز دستگیری مردم بپا بودفانوس این چراغ ز دست دعابود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4236

دولت ز دستگیری مردم بپابودفانوس این چراغ ز دست دعابود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4237

اشکی که گوهرش ز نژاد جگر بودهرقطره اش ستاره صبح اثر بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4238

از دل هرآنچه خاست دل آن را مکان بوداز گوش نگذرد سخنی کز زبان بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4239

آن را که در جگر نفس آتشین بودخورشید آسمان وچراغ زمین بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 424

نگه دار از لب پیمانه آن لبهای میگون راکه با خون شسته است ای خونی شرم و حیا خون را؟

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.