Saib Tabrizi: Safavid era
مردان ز جان خویش نه آسان گذشته اندخون خورده اند تا ز سر جان گذشته اند
Ghazal 4132دلهاکه جا به زلف معنبر گرفته اندبی انتظاردامن محشر گرفته اند
Ghazal 4133هوش از نظر به نرگس مستم گرفته اندچون ساغر اختیار ز دستم گرفته اند
Ghazal 4134جمعی که هوش خود به می ناب داده اندخرمن به برق وخانه به سیلاب داده اند
Ghazal 4135جمعی که بوسه بر قدم دار داده اندچون نقطه اختیار به پرگار داده اند
Ghazal 4136آنان که دل به عقل خدا دور داده اندمغز سر همای به عصفور داده اند
Ghazal 4137عیش جهان به رند می آشام داده اندخط مسلمی به لب جام داده اند
Ghazal 4138هرگز عنان رشته به گوهر نداده اندشوخی ز حد مبر که ترا سر نداده اند
Ghazal 4139جمعی که بار درد تو بر دل نهادهاندچون راه سر به دامن منزل نهادهاند
Ghazal 414نباشد الفتی با جسم، جان سینه ریشان راتپیدن مشق پروازست دلهای پریشان را
Ghazal 4140جمعی که ره به چشم و دل سیر بردهاندبیچشمزخم راه به اکسیر بردهاند
Ghazal 4141جمعی که جان به لب گویا سپرده اندسر رشته نفس به مسیحا سپرده اند
Ghazal 4142آنان که دل ز کینه سبکبار کرده اندبالین و بستر از گل بی خار کرده اند
Ghazal 4143گر خلق را به حرف دهن باز کرده اندچشم مرا به روی سخن باز کرده اند
Ghazal 4144خال ترا ز دیده تر سبز کرده انداین دانه را به خون جگر سبز کرده اند
Ghazal 4145این غافلان که جود فراموش کرده اندآرایش وجود فراموش کرده اند
Ghazal 4146جمعی که افسر از خرد خام کرده انداز بحر اختصار به یک جام کرده اند
Ghazal 4147این آهوان که گردن دعوی کشیدهاندخال بیاض گردن او را ندیدهاند
Ghazal 4148مردم ز فیض عالم بالا چه دیده اندغیر از حباب وموج ز دریا چه دیده اند
Ghazal 4149گوش از برای نغمه تر آفریده اندوز بهر روی خوب نظرآفریده اند
Ghazal 415زبان لاف رسوا می کند ناقص کمالان راکه رو بر خاک مالد پرفشانی بسته بالان را
Ghazal 4150گر یار را غنی ز نیاز آفریده اندما را نیازمند به نازآفریده اند
Ghazal 4151مردان اگر نفس به فراغت کشیدهانددر زیر آب تیغ شهادت کشیدهاند
Ghazal 4152عشاق سر به جیب نه آسان کشیده اندجان داده اند و سر به گریبان کشیده اند
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.