Saib Tabrizi: Safavid era
خام ماندم ز می کهنه کشیدم تا دستنشود هیچ مرید از قدم پیر جدا!
Ghazal 4830از دل آگاه در عالم همین نام است و بسچشم بیداری که دیدم حلقه دام است وبس
Ghazal 4831میوه باغ امیدم داغ حرمان است و بسیار دلسوزی که میبینم نمکدان است و بس
Ghazal 4832پامنه بیرون ز حدِِّ خود کمال این است و بسپیشِ اهلِ دید ملکِ بیزوال این است و بس
Ghazal 4833یارب این جانهای غربت دیده را فریاد رسروحهای گل به رو مالیده را فریاد رس
Ghazal 4834شرح دشت دلگشای عشق را از ما مپرسمی شوی دیوانه، از دامان آن صحرا مپرس
Ghazal 4835هیچ کار از ما نمی آید ز کار ما مپرسرفته ایم از خویش بیرون از دیار ما مپرس
Ghazal 4836سر گرانیهای او را از من حیران مپرسوزن کوه قاف را از پله میزان مپرس
Ghazal 4837حرف آن حسن بسامان از من مجنون مپرسشوکت بزم سلیمان از من مجنون مپرس
Ghazal 4838در جنون فکر سرو سامان ندارد هیچ کسمدعا چون دیده حیران ندارد هیچ کس
Ghazal 4839نیست ما را شکوه ای از تنگی جا در قفسکز دل واکرده ماداریم صحرا درقفس
Ghazal 484نیست در دیده ما منزلتی دنیا راما نبینیم کسی را که نبیند ما را
Ghazal 4840دامگاه تازه ای پرواز را منظور بوداین که می کردم نفس را راست گاهی در قفس
Ghazal 4841شد ز خط لعل تو ایمن ز شبیخون هوسدر شب تار بود شهد مسلم ز مگس
Ghazal 4842طاق ابروی توازکون ومکان مارا بسگوشه چشم تو از ملک جهان مارا بس
Ghazal 4843حجت شور قیامت لب خندان تو بسهم نبرد صف محشر صف مژگان تو بس
Ghazal 4844داشت امروز رخ یار حجابی که مپرسزد به روی دل مدهوش گلابی که مپرس
Ghazal 4845باز دارم به نظر خط غباری که مپرسسایه کرده است به من ابر بهاری که مپرس
Ghazal 4846زپرده داری هستی است در حجاب، نفسکه درفنا زته دل کشد حباب، نفس
Ghazal 4847دردی که سازگار تو گردد دواشناسزهری که خوشگوار شد آب بقاشناس
Ghazal 4848از ما حدیث زلف و رخ دلستان مپرسطوفان رسیده را ز کنار و میان مپرس
Ghazal 4849از زلف کافر تو نجسته است هیچ کسقید فرنگ رانشکسته است هیچ کس
Ghazal 485آرزو چند به هر سوی کشاند ما را؟این سگ هرزه مرس چند دواند ما را؟
Ghazal 4850از ناکسان وفا نشنیده است هیچ کسبوی گل از گیا نشنیده است هیچ کس
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.