Ghazal 4851

صد گل به باد رفت و گلابی ندید کسصد تاک خشک گشت و شرابی ندید کس

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4852

بی نوش لبان آب بقا را چه کند کس؟بی سبز خطان برگ ونوا را چه کندکس؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4853

معشوق پریشان نظری راچه کند کس؟این صندل هر دردسری را چه کند کس؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4854

حیف است که سر در سر مینانکند کسبا دختر رزعیش دوبالا نکند کس

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4855

صبح شد مطرب، قدح را پر کن از می زود باشاز دم جان بخش جان کن در تن نی زود باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4856

هیچ نوشی نیست بی نیش ای پسر هشیار باشخواب شیرین پشه دارد درکمین بیدار باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4857

مرد صحبت نیستی، از دیده ها مستور باشاز بلا دوری طمع داری، ز مردم دور باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4858

از تماشای پریشان جهان دلگیر باشواله یک نقش چو آیینه تصویر باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4859

چون صدف در حلقه دریادلان خاموش باشبا دهان گوهرافشان پای تا سرگوش باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 486

می شود راز دل از جبهه نمایان ما رانیست چون آینه پوشیده و پنهان ما را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4860

چون لب پیمانه زنهار از سخن خاموش باشصد سخن گر بگذرد در انجمن خاموش باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4861

بادهٔ گل‌رنگ شو یا شیشهٔ بی‌رنگ باشبوی خون می‌آید از نیرنگ، بی‌نیرنگ باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4862

از زمین دامن بیفشان همسفر با ماه باشخانه را زیر و زبرکن آسمان خرگاه باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4863

گاه در پای خم و گه بر سر سجاده باشباسفال و جام زریکرنگ همچون باده باش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4864

چشم و گوش و لب ببند، از شور و شر آسوده باشخویش را گردآوری کن از سپر آسوده باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4865

روشناسِ اهلِ مشرب چون درِ میخانه باشآشناتر با می از خطِ لبِ پیمانه باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4866

در گلستان بلبل و در انجمن پروانه باشهرکجا دامِ تماشایی که بینی دانه باش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4867

پیش میخواران سبک چون پنبه مینا مباشاز سبکساری چو کف سیلی خور دریا مباش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4868

تاتوان دزدید سر در جیب خود سرور مباشمی توان گردید تا از پیروان رهبر مباش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4869

می کشی چون با حریفان باده لایعقل مباشاز خداچون غافلی باری ز خود غافل مباش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 487

گریه سوختگان اشک کباب است تراخون این بی گنهان باده ناب است ترا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4870

از خدا در عهد پیری یک زمان غافل مباشاز نشان زنهار دربحر کمان غافل مباش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4871

از خدنگ آه پیران ای جوان غافل مباشچون دم شمشیر از پشت کمان غافل مباش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4872

از هوسناکی گران برخاطر دوران مباشاز فضولی بارصاحبخانه چون مهمان مباش

Saib TabriziGhazal2 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.