Saib Tabrizi: Safavid era
صد گل به باد رفت و گلابی ندید کسصد تاک خشک گشت و شرابی ندید کس
Ghazal 4852بی نوش لبان آب بقا را چه کند کس؟بی سبز خطان برگ ونوا را چه کندکس؟
Ghazal 4853معشوق پریشان نظری راچه کند کس؟این صندل هر دردسری را چه کند کس؟
Ghazal 4854حیف است که سر در سر مینانکند کسبا دختر رزعیش دوبالا نکند کس
Ghazal 4855صبح شد مطرب، قدح را پر کن از می زود باشاز دم جان بخش جان کن در تن نی زود باش
Ghazal 4856هیچ نوشی نیست بی نیش ای پسر هشیار باشخواب شیرین پشه دارد درکمین بیدار باش
Ghazal 4857مرد صحبت نیستی، از دیده ها مستور باشاز بلا دوری طمع داری، ز مردم دور باش
Ghazal 4858از تماشای پریشان جهان دلگیر باشواله یک نقش چو آیینه تصویر باش
Ghazal 4859چون صدف در حلقه دریادلان خاموش باشبا دهان گوهرافشان پای تا سرگوش باش
Ghazal 486می شود راز دل از جبهه نمایان ما رانیست چون آینه پوشیده و پنهان ما را
Ghazal 4860چون لب پیمانه زنهار از سخن خاموش باشصد سخن گر بگذرد در انجمن خاموش باش
Ghazal 4861بادهٔ گلرنگ شو یا شیشهٔ بیرنگ باشبوی خون میآید از نیرنگ، بینیرنگ باش
Ghazal 4862از زمین دامن بیفشان همسفر با ماه باشخانه را زیر و زبرکن آسمان خرگاه باش
Ghazal 4863گاه در پای خم و گه بر سر سجاده باشباسفال و جام زریکرنگ همچون باده باش
Ghazal 4864چشم و گوش و لب ببند، از شور و شر آسوده باشخویش را گردآوری کن از سپر آسوده باش
Ghazal 4865روشناسِ اهلِ مشرب چون درِ میخانه باشآشناتر با می از خطِ لبِ پیمانه باش
Ghazal 4866در گلستان بلبل و در انجمن پروانه باشهرکجا دامِ تماشایی که بینی دانه باش
Ghazal 4867پیش میخواران سبک چون پنبه مینا مباشاز سبکساری چو کف سیلی خور دریا مباش
Ghazal 4868تاتوان دزدید سر در جیب خود سرور مباشمی توان گردید تا از پیروان رهبر مباش
Ghazal 4869می کشی چون با حریفان باده لایعقل مباشاز خداچون غافلی باری ز خود غافل مباش
Ghazal 487گریه سوختگان اشک کباب است تراخون این بی گنهان باده ناب است ترا
Ghazal 4870از خدا در عهد پیری یک زمان غافل مباشاز نشان زنهار دربحر کمان غافل مباش
Ghazal 4871از خدنگ آه پیران ای جوان غافل مباشچون دم شمشیر از پشت کمان غافل مباش
Ghazal 4872از هوسناکی گران برخاطر دوران مباشاز فضولی بارصاحبخانه چون مهمان مباش
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.