Saib Tabrizi: Safavid era
لب خموش و زبان گزیدهای دارمچو بوی گل نفس آرمیدهای دارم
Ghazal 5725درین سفر که توکل شده است راهبرمیکی است نسبت زنار و توشه با کمرم
Ghazal 5726به شور عشق و جنون همچو صبح مشهورمشکسته است نمکدان چرخ را شورم
Ghazal 5727به لب نمی رسد از ضعف آه شبگیرمز بار دل چو کمان، خانه می کند تیرم
Ghazal 5728منم که فیض شراب از کتاب می گیرمبه همت از گل کاغذ گلاب می گیرم
Ghazal 5729ز بیم هجر شب وصل یار می لرزممیان بحر ز بیم کنار می لرزم
Ghazal 573دل نگردید شب وصل تهی از گلههاطی شد این وادی و هموار نشد آبلهها
Ghazal 5730اگر چه در چمن روزگار خار و خسمچو لاله داغ بود گل ز گرمی نفسم
Ghazal 5731ز خال گوشه ابروی یار می ترسمازین ستاره دنباله دار می ترسم
Ghazal 5732چنان که نیل بود مانع رسیدن چشمبه خط رخ تو امان یافت از گزیدن چشم
Ghazal 5733مرا که گفت که دست از عنان یار کشمکشد رقیب رکاب و من انتظار کشم
Ghazal 5734ز بوی باده گلرنگ می پرد رنگمز برق شیشه می آب می شود سنگم
Ghazal 5735ز بردباری ما خوار و زار شد عالمز کوه طاقت ما سنگسار شد عالم
Ghazal 5736ز گمرهی خود از روی رهنما خجلمشکسته کشتیم از سعی ناخدا خجلم
Ghazal 5737از آن زمان که به زلف تو مبتلاست دلماگر به کعبه رود روی برقفاست دلم
Ghazal 5738اگر چه نیک نیم در پناه نیکانمعجب که تشنه بمانم، سفال ریحانم
Ghazal 5739بس است روی دلی مشت استخوان مراز چشم شیر فتد برق در نیستانم
Ghazal 574کمال حسن کجا، دیده پر آب کجا؟شکوه بحر کجا، خیمه حباب کجا؟
Ghazal 5740ز رعشه رفته برون دست و پا ز فرمانمفتاده است تزلزل به چار ارکانم
Ghazal 5741منم که قیمت یاقوت داغ می دانمسرشک را گهر شبچراغ می دانم
Ghazal 5742منم که مصرف نقد نگاه می دانمبه روی خوب ندیدن گناه می دانم
Ghazal 5743ستاره سوخته آتشین عذارانمچو داغ لاله سیه روز نوبهارانم
Ghazal 5744اگر چه با گل دمساز می شود شبنمچو صبح شد به فلک بار می شود شبنم
Ghazal 5745به تنگ همچو شرر از بقای خویشتنمتمام چشم ز شوق فنای خویشتنم
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.