Saib Tabrizi: Safavid era
تا لبش کرد چو طوطی به سخن تلقینمشد قفس چوب نبات از سخن شیرینم
Ghazal 566سیل را گنج شمارد دل ویرانه مابرق را تنگ در آغوش کشد دانه ما
Ghazal 5660چه ضرورست که آلوده تعمیر شوم؟در ره سیل چه افتاده زمین گیر شوم؟
Ghazal 5661بسته تر شد دل من داد چو خط دست به همکار زنجیر کند مور چو پیوست به هم
Ghazal 5662برگ عیش خود از آن تازه چمن می خواهمیک گل بوسه از آن کنج دهن می خواهم
Ghazal 5663ما به ناسازی ابنای زمان ساخته ایموسعت حوصله را مهر دهان ساخته ایم
Ghazal 5664ما به پیغامی از ان تنگ دهن ساخته ایمچو نی خامه ز شکر به سخن ساخته ایم
Ghazal 5665نقد جان در بغل از بهر نثار آمده ایمهمه جا رقص کنان همچو شرار آمده ایم
Ghazal 5666ما به دنیا نه پی ناز و نعم آمده ایمبهر تحصیل غم و درد و الم آمده ایم
Ghazal 5667گرچه با کوه گرانسنگ گناه آمدهایملیک چون سنگ نشان بر سر راه آمدهایم
Ghazal 5668ما ز بیقدری اگر لایق دیدار نه ایمقابل منع نگاه در و دیوار نه ایم
Ghazal 5669از غم زلف تو در دام بلا افتادیمچه هوا در سر ما بود و کجا افتادیم
Ghazal 567روشن است از دل بی کینه ما سینه ماگوهر ماست چراغ دل گنجینه ما
Ghazal 5670صفحه دل، سیه از مشق تمنا کردیمکعبه را بتکده زین خط چلیپا کردیم
Ghazal 5671جز غبار از سفر خاک چه حاصل کردیمسفر آن بود که ما در قدم دل کردیم
Ghazal 5672خط به اوراق جهان، دیده و نادیده زدیمپشت دستی به گل چیده و ناچیده زدیم
Ghazal 5673صبح در خواب عدم بود که بیدار شدیمشب سیهمست فنا بود که هشیار شدیم
Ghazal 5674گرچه از وعده احسان فلک پیر شدیمنعمتی بود که از هستی خود سیر شدیم
Ghazal 5675خواب سنگینی از افسانه غفلت داریمقطره ای چشم از آن ابر مروت داریم
Ghazal 5676چشم امید به مژگان تر خود داریمروی خود تازه به آب گهر خود داریم
Ghazal 5677گرچه از طول امل پا به سلاسل داریمهمچنان چشم امید از کشش دل داریم
Ghazal 5678هر چه احسان تو داده است به ما آن داریمما چه داریم ز خود تا ز تو پنهان داریم
Ghazal 5679گرچه پیریم تمنای جوانی داریمنوبهاری به ته برگ خزانی داریم
Ghazal 568گرد اندوه پذیرد ز طرب سینه ماسبزی بخت شود زنگ بر آیینه ما
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.