Saib Tabrizi: Safavid era
اگرچه چندی به زمین همچو غبار افتادمعاقبت در پی آن شاهسوار افتادم
Ghazal 5616عمرها تربیت دیده بینا کردمتا ترا یک نظر از دور تماشا کردم
Ghazal 5617در مصافی که من از آه علم وا کردمکوه اگر بود طرف، بادیه پیما کردم
Ghazal 5618قطع امید ز هجران و وصالش کردمسیر چشمانه قناعت به خیالش کردم
Ghazal 5619مدتی صبر چو زنجیر به زندان کردمتا نظر باز به روی مه کنعان کردم
Ghazal 562گرچه از درد خزانی شده رخساره مامی توان چید گل از سینه صد پاره ما
Ghazal 5620یاد آن عهد که در بحر سفر میکردمکمر سعی خود از موج خطر میکردم
Ghazal 5621دست در دامن رنگین بهاری نزدمناخنی بر دل گلزار چو خاری نزدم
Ghazal 5622فیض در بیخبری بود چو هشیار شدمصرفه در خواب گران بود چو بیدار شدم
Ghazal 5623چند امید به خوی تو ستمگر بندم؟نخل مومین به هواداری اخگر بندم
Ghazal 5624شفق آلود شراب است مگر دستارم؟که فتاده است به پا همچو سحر دستارم
Ghazal 5625طمع بوسه از آن لعل شکر خا دارمخیر از خانه در بسته تمنا دارم
Ghazal 5626قطره بی سرو پایم دل دریا دارمذره خاکم و پیشانی صحرا دارم
Ghazal 5627جگری تشنه تر از وادی محشر دارمدم آبی طمع از ساقی کوثر دارم
Ghazal 5628چند از ساده دلی زخم هوس بردارم؟به که این آینه از پیش نفس بردارم
Ghazal 5629از دل سوخته اخگر به گریبان دارمسینه ای گرمتر از خاک شهیدان دارم
Ghazal 563تا چه گل ریشه دوانیده در اندیشه ما؟که رگ ابر بهارست رگ و ریشه ما
Ghazal 5630جگری سوخته چون لاله ایمن دارمچون نسوزم، که سر داغ به دامن دارم
Ghazal 5631از سری کوی تو آهنگ جدایی دارمبوسه ای توشه راه از تو گدایی دارم
Ghazal 5632کرده ام نذر که از دست سبو نگذارمجانب باده گلرنگ فرو نگذارم
Ghazal 5633چند در خاک وطن غنچه بود بال و پرم؟در سر افتاده چو خورشید هوای سفرم
Ghazal 5634چند خود را زخیال تو به خواب اندازم ؟چند از تشنه لبی سنگ در آب اندازم؟
Ghazal 5635تا به کی افتم و تا چند بپا برخیزم؟من که افتادنی ام چند زجا برخیزم؟
Ghazal 5636جذبه ای کو که ز خود دست فشان برخیزم؟از جهان بی دل و چشم نگران برخیزم
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.