Saib Tabrizi: Safavid era
آن بختم از کجاست سخن زان دهن کشم؟این بس که گاهی از قلم او سخن کشم
Ghazal 5812از روی نرم سرزنش خار می کشمچون گل ز حسن خلق خود آزار می کشم
Ghazal 5813اول سری به رخنه دیوار می کشمدیگر به آشیانه خود خار می کشم
Ghazal 5814تیغ برهنه را به بغل تنگ می کشمچون ساغری ز باده گلرنگ می کشم
Ghazal 5815از فکر خلق عشق خدا کرد فارغماین درد از هزار دوا کرد فارغم
Ghazal 5816سرگرم عشقم از غم دستار فارغماز کفر و دین و سبحه و زنار فارغم
Ghazal 5817دل را ز جوش گریه نگردید تاب کمزور شراب عشق نگردد ز آب کم
Ghazal 5818از موج اشک، کام نهنگ است مسکنموز برق آه، دیده شیرست روزنم
Ghazal 5819چون نیست پای آن که ز عالم بدر زنمدستی به دل گذارم و دستی به سر زنم
Ghazal 582عجب که یک دلِ خوش در جهان شود پیداز شورهزار کجا گلسِتان شود پیدا؟
Ghazal 5820کو ناخنی که رخنه به داغ جگر کنم؟این خون گرم را هدف نیشتر کنم
Ghazal 5821چون شمع چند من به زبان گفتگو کنم؟روشندلی کجاست به جان گفتگو کنم؟
Ghazal 5822آغاز خط مفارقت از یار میکنمدر نوبهار پشت به گلزار میکنم
Ghazal 5823روزی که چشم بر رخ او باز می کنمبرخود زیاده از همه کس ناز می کنم
Ghazal 5824دل را جلا به دیده نمناک می کنمآیینه را به دامن تر پاک می کنم
Ghazal 5825لب چون صدف به آب گهر تر نمیکنمگوهر به آبروی برابر نمیکنم
Ghazal 5826نزدیک من میا که ز خود دور می شوموز بیخودی ز وصل تو مهجور می شوم
Ghazal 5827نتوان گرفت روزی هم از دهان هممرغان نمی کنند غلط آشیان هم
Ghazal 5828می می کشند لاله عذاران ز روی هممستند بی شراب ز جام و سبوی هم
Ghazal 5829تا چند پیر میکده را درد سر دهم؟رفتم ز می قرار به خون جگر دهم
Ghazal 583چه می کنند حریفان عشق صهبا را؟که آتش از دل خویش است جوش دریا را
Ghazal 5830سنجد کسی که باده و تریاک را به همنسبت کند سخاوت و امساک را به هم
Ghazal 5831کاری مکن که رو به در آسمان نهمهر تیر ناله ای که بود در کمان نهم
Ghazal 5832دست طمع ز مایده چرخ شسته ایماز جان سخت خود به شکم سنگ بسته ایم
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.