Saib Tabrizi: Safavid era
تلخی ز لب لعل تو نشنفتم و رفتمخوش باش که ناکام دعا گفتم و رفتم
Ghazal 590مبر به جای اطاعت به کار طاعت راگران به خاطر مردم مکن عبادت را
Ghazal 5900پیش از گل رخسار تو افروخته بودمچون لاله به داغ تو جگر سوخته بودم
Ghazal 5901فریاد که از کوتهی بخت ندارمدستی که ترا تنگ در آغوش فشارم
Ghazal 5902آتش به دل از گرمی این مرحله دارمپا بر سر گنج گهر از آبله دارم
Ghazal 5903وقت است که داغی به دل دام گذارمبرقی شوم و رو به لب بام گذارم
Ghazal 5904آن قدر ندارم که سزاوار تو باشمآن به که گرفتار گرفتار تو باشم
Ghazal 5905از تلخ زبانان نشود پست خروشمطفلم، نتوان کرد به دشنام خموشم
Ghazal 5906دستی که به جامی نشود رهزن هوشمچون پایه تابوت گران است به دوشم
Ghazal 5907بیخود ز نوای دل دیوانه خویشمساقی و می و مطرب و میخانه خویشم
Ghazal 5908تا چند به روزن نرسد نور چراغم؟رنگین نشود پنبه ز خونابه داغم
Ghazal 5909در هر که ترا دیده به حسرت نگرانمعمری است که من زنده به جان دگرانم
Ghazal 591چه حاجت است به افسانه خواب غفلت را؟که خانه زاد بود خواب، بی بصیرت را
Ghazal 5910جان را به دم خنجر قاتل برسانمطوفان زده خویش به ساحل برسانم
Ghazal 5911کو بخت که در میکده با یار نشینم؟در ماتم غمهای جگر خوار نشینم
Ghazal 5912هر چند ز پیراهن بحرست کلاهممانند حباب است نظر پرده آهم
Ghazal 5913تا روی عرقناک ترا دید نگاهمزد غوطه به سرچشمه خورشید نگاهم
Ghazal 5914از بخت سیه پست نگردید نوایماز سرمه شب بیش شد آواز درایم
Ghazal 5915کو می که ز زندان دل تنگ برآیم؟چون لاله نفس سوخته زین سنگ برآیم
Ghazal 5916ما تخم درین مزرعه جز اشک نکشتیمیک رشته درین غمکده جز آه نرشتیم
Ghazal 5917از یار ز ناسازی اغیار گذشتیماز کثرت خار از گل بی خار گذشتیم
Ghazal 5918در پله آغاز ز انجام گذشتیماز مصر برون نامده از شام گذشتیم
Ghazal 5919خاکی به لب گور فشاندیم و گذشتیمما مرکب ازین رخنه جهاندیم و گذشتیم
Ghazal 592مده به چشم و دل خویش راه، غفلت رابه خلوت لحدانداز خواب راحت را
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.