Saib Tabrizi: Safavid era
راز را در سینه دشوارست پنهان داشتنورنه آسان است اخگر در گریبان داشتن
Ghazal 6009کار هر بی ظرف نبود عشق پنهان داشتنسهل کاری نیست اخگر در گریبان داشتن
Ghazal 601شکیب نیست ز معشوق، عشق سرکش راکه سوختن نبود اشتهای آتش را
Ghazal 6010اندکی کوتاه کن زلف بلند خویشتنتا مبادا ناگه افتی در کمند خویشتن
Ghazal 6011موج دریا را نباشد اختیار خویشتندست بردار از عنان گیر و دار خویشتن
Ghazal 6012به که غافل باشد آن سرو روان از خویشتنورنه خواهد گشت از غیرت نهان از خویشتن
Ghazal 6013چند چون طاوس باشی محو بال خویشتن؟زیر پای خود نبینی از جمال خویشتن
Ghazal 6014آدمی را نیست خصمی چون جمال خویشتنحلقه فتراک طاوس است بال خویشتن
Ghazal 6015تندخویان می زنند آتش به جان خویشتنمی خورد دل شمع دایم از زبان خویشتن
Ghazal 6016برده ام تا از سر کویت نشان خویشتنهم به جان تو که بیزارم ز جان خویشتن
Ghazal 6017هیچ همدردی نمی یابم سزای خویشتنمی نهم چون بید مجنون سر به پای خویشتن
Ghazal 6018عشق در بند گران است از وفای خویشتنبید مجنون است خود زنجیر پای خویشتن
Ghazal 6019پیش هر تلخی نریزم آبروی خویشتنمی خورم قند از شکست آرزوی خویشتن
Ghazal 602ز آه سرد چه پرواست حسن سرکش را؟نسیم، بال و پر سرکشی است آتش را
Ghazal 6020حق گوهر چیست، آب و رنگ گوهر یافتننیست تحسینی سخن را بهتر از دریافتن
Ghazal 6021در محبت راز سر پوشیده نتوان یافتندر قیامت نامه پیچیده نتوان یافتن
Ghazal 6022سر به زانوماندگان را طاق می گردد سخنچون مه نو شهره آفاق می گردد سخن
Ghazal 6023در لب جان پرور جانان نمی ماند سخندر حجاب غیب هم پنهان نمی ماند سخن
Ghazal 6024دل مدام از خط و زلف یار می گوید سخنهر که سودایی شود بسیار می گوید سخن
Ghazal 6025نیست از منصور اگر مستانه می گوید سخناز زبان شمع این پروانه می گوید سخن
Ghazal 6026هر که باشد چون قلم از سینه چاکان سخنسرنمی پیچد به تیغ از خط فرمان سخن
Ghazal 6027می نشاند آن دهان تنگ را در خون سخنکار دندان می کند با آن لب میگون سخن
Ghazal 6028می شود نقل مجالس چون شود شیرین سخنهمچو خون پنهان نمی ماند چو شد رنگین سخن
Ghazal 6029چون قلم آن را که در سر هست سودای سخنسر نمی پیچد به زخم تیغ از پای سخن
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.