Ghazal 6073

صبح شد ساقی بیا فکر من افتاده کناز می چون آفتاب این سنگ را بیجاده کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6074

سر به پیش انداختن از بردباری پیشه کنرخنه در بنیاد کوه بیستون زین تیشه کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6075

ای دل از پست و بلند روزگار اندیشه کندر برومندی ز قحط برگ و بار اندیشه کن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6076

ساقیا صبح است می از شیشه در پیمانه کنحشر خواب آلودگان از نعره مستانه کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6077

صبح شد ساقی نقاب دختر رز برفکنزان لب شیرین، نمک در دیده ساغر فکن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6078

گر طلبکار حضوری لب به غیبت وامکنعیب خود پوشیده و از دیگران پیدا مکن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6079

نیستی چون اهل معنی لب به دعوی وا مکنعیبجویان را به عیب خویشتن گویا مکن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 608

به خنده ای بنواز این دل خراب مرابه شور حشر نمکسود کن کباب مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6080

صید دل زین بیش با موی میان خود مکنکینه جوی من ستم بر ناتوان خود مکن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6081

سرمه را هم محرم چشم سیاه خود مکنگر توانی آشنایی با نگاه خود مکن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6082

ای دل روشن حجاب از طارم اخضر مکنآفتاب خویش را مغلوب نیلوفر مکن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6083

بر نظربازان ستم در ابتدای خط مکنخشک مغزی در بهار جانفزای خط مکن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6084

در سرانجام عمارت عمر خود باطل مکندر زمین عاریت چون غافلان منزل مکن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6085

دل غمین ز اندیشه روزی درین عالم مکنبهر گندم پشت بر فردوس چون آدم مکن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6086

رو نهان در دولت از اقبال محتاجان مکناین در واکرده را در بسته از دربان مکن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6087

مجلس اغیار را از خنده گلریزان مکنچشم خونبار مرا همکاسه طوفان مکن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6088

شکوه بیهوده از ناسازی گردون مکناین جراحت را به شمشیر زبان افزون مکن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6089

از برای کام دنیا خویش را غمگین مکنپشت پا زن بر دو عالم، دست را بالین مکن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 609

چو تار چنگ، فلک چون نمی نواخت مرابه حیرتم که چرا این قدر گداخت مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6090

تا نگردد چهره نوخط زلف را کوته مکنای ستمگر رشته امید ما کوته مکن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6091

چون دو تا شد قدت از پیری گرانجانی مکنبیش ازین استادگی با اسب چوگانی مکن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6092

آه گرمی هست دایم در دل بی تاب مننیست هرگز بی چراغی گوشه محراب من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6093

شد در ایام کهنسالی گرانتر خواب مندر کف آیینه لنگردار شد سیماب من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6094

دامن خود را کشید آه سرو ناز از دست منآه کان آهوی وحشی جست باز از دست من

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.