Saib Tabrizi: Safavid era
غضب ستیزه گر و عقل قهرمان در خوابشتر گسسته مهارست و ساربان در خواب
Ghazal 910عرقفشانی آن گلعذار را دریابستارهریزی صبح بهار را دریاب
Ghazal 911درون گنبد گردون فتنه بار مخسببه زیر سایه پل، موسم بهار مخسب
Ghazal 912آمد سحر به خانه من یار، بی حجابامروز از کدام طرف سر زد آفتاب؟
Ghazal 913از اشک بلبل است رگ تلخی گلابنادان کند حواله ز غفلت به آفتاب
Ghazal 914ای خوشه چین سنبل زلف تو مشک نابشبنم گدای گلشن حسن تو آفتاب
Ghazal 915تا گل ز عکس عارض او چیده است آبدر چشمه از نشاط نگنجیده است آب
Ghazal 916جای صدف بود ز گرانی زمین در آبباشد حباب از سبکی خوش نشین در آب
Ghazal 917از چشم نیم مست تو با یک جهان شرابما صلح می کنیم به یک سرمه دان شراب!
Ghazal 918صبح گشادهروی بوَد در حجاب شبچون باد، سرسری مگذر از نقاب شب
Ghazal 919بردار دل ز عالم خاکی، صفا طلباز تنگنای جسم برون آ، هوا طلب
Ghazal 920آیینه شو وصال پری طلعتان طلباول بروب خانه دگر میهمان طلب
Ghazal 921از لعل و گهر گرچه گرانسنگ شود آبحیف است که آیینه نیرنگ شود آب
Ghazal 922طی شود در یک نفس آغاز و انجام حیاتشعله جواله باشد گردش جام حیات
Ghazal 923عالمی را روی شرم آلود او دیوانه ساختشمع در فانوس کار یک جهان پروانه ساخت
Ghazal 924از چه و زندان برآمد هر که روح از تن شناختشد عزیز آن کس که یوسف را ز پیراهن شناخت
Ghazal 925روی گرم مهر اگر ذرات عالم را نواختداغ سودای تو هم دلهای پُر غم را نواخت
Ghazal 926هر که را اینجا به سیلی آسمان خواهد نواختدر کنار مرحمت، در آن جهان خواهد نواخت
Ghazal 927دست و پا بسیار زد تا عشق ما را پاک سوختشعله خون ها خورد تا این هیزم نمناک سوخت
Ghazal 928آن که رنگ خط به رخسارش ز مشک ناب ریختخار در پیراهن خورشید عالمتاب ریخت
Ghazal 929کوته اندیشی که گل در خوابگاه یار ریختیوسف گل پیرهن را در گریبان خار ریخت
Ghazal 930باده تلخی که از بویش دل منصور ریختعشق آتشدست در مغز من پرشور ریخت
Ghazal 931در علاج درد ما رنگ از رخ تدبیر ریختدید تا ویرانی ما را، دل تعمیر ریخت
Ghazal 932پیش ساقی هر که آب رو درین میخانه ریختدر دل پاک صدف چون ابر نیسان دانه ریخت
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.