Ghazal 6875

مکش چو تنگدلان آه از پریشانیکه دل ز حق شود آگاه از پریشانی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6876

ز من مدار توقع سخن از انجمنیکه نیست باعث گفتار چشم خوش سخنی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6877

چه خون که در جگر ماه و آفتاب کنیرخ لطیف چو گلرنگ از شراب کنی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6878

به محفلی که رخ از باده لاله زار کنیچه خون که در دل بی رحم روزگار کنی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6879

بر این مباش که خون در دل نیاز کنیبه قدر مرتبه حسن خویش ناز کنی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 688

سرگشته چند فکر پریشان کند ترا؟در خانه گردبد بیابان کند ترا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6880

چرا به سلسله زلف او نظر نکنی؟چرا به عالم بی منتها سفر نکنی؟

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 6881

برون نیامده از خویشتن سفر نکنیز خویش تا نبری راه عشق سرنکنی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6882

صفای وقت درین خاکدان چه می خواهی؟گهر ز دامن ریگ روان چه می خواهی؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6883

دل عزیز به این تیره خاکدان چه دهی؟به مفت یوسف خود را به کاروان چه دهی؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6884

همین نه در نظر ای سیمبر نمی آییز سرکشی تو به اندیشه درنمی آیی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6885

فکنده شور محبت مرا به صحراییکه موج می زند از هر کنار دریایی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6886

گرفته است مرا در میان تماشاییکه در خیال نیاورده هیچ بینایی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6887

ز حسن شوخ تو نظاره تماشاییسفینه ای است که گردیده است دریایی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6888

نماند دشت جنون را رمیده آهوییکه پیش وحشت من ته نکرد زانویی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6889

ای آن که دل به ابروی پیوسته بسته‌ایغافل مشو که در ته طاق شکسته‌ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 689

بی آب ساخت خط، لب جان پرور تراکرد این غبار مهره گل گوهر ترا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6890

ای آن که دل به دولت بیدار بسته ایدر راه برق، سد خس و خار بسته ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6891

از زهر چشم، چشم من زار بسته ایراه عیادت از چه به بیمار بسته ای؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6892

طومار عمر طی شد و غافل نشسته ایبرخاست شور حشر و تو کاهل نشسته ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6893

ای صید پیشه ای که دل از ما گرفته ایبر خویشتن ببال که عنقا گرفته ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6894

روی زمین به زلف معنبر گرفته ایبا این سپه چه ملک محقر گرفته ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6895

از مردمان اگر چه کناری گرفته ایاین گوشه را برای شکاری گرفته ای

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6896

در خاک و خون کشید مرا ترک‌زاده‌ایمژگان به نازبالش دل تکیه داده‌ای

Saib TabriziGhazal2 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.