Safavid era
تا چند مرا از خود ای دوست جدا داری؟من هیچ نمی گویم، آخر تو روا داری؟
Ghazal 6985هر چند که مهر شرم بر درج دهن داریچون غنچه به زیر لب صد رنگ سخن داری
Ghazal 6986در نظر هر که داد عشق تواش سروریملک سلیمان بود حلقه انگشتری
Ghazal 6987خاک سیه روز را شمع شبستان تویینه صدف چرخ را گوهر رخشان تویی
Ghazal 6988حرف آن لب در میان افکندهایشور محشر در جهان افکندهای
Ghazal 6989کشتی تن را شکستم یللیاز حجاب بحر رستم یللی
Ghazal 699یک بار بی خبر به شبستان من درآچون بوی گل، نهفته به این انجمن درآ
Ghazal 6990پا به ادب نه که زخم خار نیابیبار به دلها منه که بار نیابی
Ghazal 6991مرکز عیش است آن دهان که تو داریعمر دوباره است آن لبان که تو داری
Ghazal 6992ای از خراباتت زمین دُرد ته پیمانهایدر پای شمعت آسمان پرسوخته پروانهای
Ghazal 6993با دختر رز دگر نشستیپیمان خدای را شکستی
Ghazal 6994رویی به طراوت قمر داریچشمی ز ستاره شوختر داری
Ghazal 6995دارد از خط گل رخسار تو فرمان خداییچون به فرمان خدا از همه کس دل نربایی؟
Ghazal 700روی تو سوخته است دل لاله زار رادر غنچه کرده است حصاری بهار را
Ghazal 701دیوانه کرد سبزه خطت بهار رادر خاک و خون کشید رخت لاله زار را
Ghazal 702دریاب صبح فیض نسیم بهار رادر دیده جا ده این نفس بی غبار را
Ghazal 703در آتش است نعل، نسیم بهار رارنگ ثبات نیست گل اعتبار را
Ghazal 704از شرم، حرص دلبری افزود ناز راکز دوختن گرسنه شود چشم، باز را
Ghazal 705مستی ز خط زیاده شد آن دلنواز راخط صبح نوبهار بود خواب ناز را
Ghazal 706دانسته ام غرور خریدار خویش راخود همچو زلف می شکنم کار خویش را
Ghazal 707از کینه پاک کن دل افگار خویش راصبح امید ساز شب تار خویش را
Ghazal 708کوتاه ساز رشته آمال خویش رامپسند در شکنجه پر و بال خویش را
Ghazal 709پوشیده گر به زلف کنی روی خویش راآخر چسان نهفته کنی بوی خویش را؟
Ghazal 710حاجت به خون گرم جگر نیست داغ راروغن ز خود بود گهر شبچراغ را
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.