Ghazal 6984

تا چند مرا از خود ای دوست جدا داری؟من هیچ نمی گویم، آخر تو روا داری؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6985

هر چند که مهر شرم بر درج دهن داریچون غنچه به زیر لب صد رنگ سخن داری

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6986

در نظر هر که داد عشق تواش سروریملک سلیمان بود حلقه انگشتری

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6987

خاک سیه روز را شمع شبستان تویینه صدف چرخ را گوهر رخشان تویی

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 6988

حرف آن لب در میان افکنده‌ایشور محشر در جهان افکنده‌ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6989

کشتی تن را شکستم یللیاز حجاب بحر رستم یللی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 699

یک بار بی خبر به شبستان من درآچون بوی گل، نهفته به این انجمن درآ

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6990

پا به ادب نه که زخم خار نیابیبار به دلها منه که بار نیابی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6991

مرکز عیش است آن دهان که تو داریعمر دوباره است آن لبان که تو داری

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6992

ای از خراباتت زمین دُرد ته پیمانه‌ایدر پای شمعت آسمان پرسوخته پروانه‌ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6993

با دختر رز دگر نشستیپیمان خدای را شکستی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6994

رویی به طراوت قمر داریچشمی ز ستاره شوختر داری

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6995

دارد از خط گل رخسار تو فرمان خداییچون به فرمان خدا از همه کس دل نربایی؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 700

روی تو سوخته است دل لاله زار رادر غنچه کرده است حصاری بهار را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 701

دیوانه کرد سبزه خطت بهار رادر خاک و خون کشید رخت لاله زار را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 702

دریاب صبح فیض نسیم بهار رادر دیده جا ده این نفس بی غبار را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 703

در آتش است نعل، نسیم بهار رارنگ ثبات نیست گل اعتبار را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 704

از شرم، حرص دلبری افزود ناز راکز دوختن گرسنه شود چشم، باز را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 705

مستی ز خط زیاده شد آن دلنواز راخط صبح نوبهار بود خواب ناز را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 706

دانسته ام غرور خریدار خویش راخود همچو زلف می شکنم کار خویش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 707

از کینه پاک کن دل افگار خویش راصبح امید ساز شب تار خویش را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 708

کوتاه ساز رشته آمال خویش رامپسند در شکنجه پر و بال خویش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 709

پوشیده گر به زلف کنی روی خویش راآخر چسان نهفته کنی بوی خویش را؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 710

حاجت به خون گرم جگر نیست داغ راروغن ز خود بود گهر شبچراغ را

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.