Ghazal 711

پیوسته دل سیاه بود خلق تنگ رادایم ستاره سوخته باشد پلنگ را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 712

تیغ زبان لاف نباشد کمال راماه تمام زشت نماید هلال را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 713

هست از زوال نعل در آتش کمال راشد بوته گداز، تمامی هلال را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 714

نتوان به خواب کرد مسخر خیال راجز پیچ و تاب نیست کمند این غزال را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 715

در کوی عشق ره نبود جبرئیل راپی کرده است تیزی این ره دلیل را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 716

عارف متابعت نکند قال و قیل رابانگ درا به کار نیاید دلیل را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 717

در گردش آورید می لعل فام رازین بیش خشک لب مپسندید جام را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 718

پیچیده است دست تو دست کلیم رادر حقه کرده لعل تو در یتیم را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 719

شد استخوان ز دورِ فلک توتیا مراباری دگر نماند درین آسیا مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 720

غمگین نیم که خلق شمارند بد مرانزدیک می کند به خدا، دست رد مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 721

می در پیاله خون جگر می شود مراباد مراد، موج خطر می شود مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 722

سودا به کوه و دشت صلا می‌دهد مراهر لاله‌ای پیالهٔ جدا می‌دهد مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 723

از آفتاب عشق نگردید رنگ منآتش چه پختگی به ثمر می دهد مرا؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 724

ابروی او نرفت ز مد نظر مرادر زیر تیغ، زندگی آمد بسر مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 725

پیچیده درد هجر تو بر یکدگر مراشاید غلط به نامه کند نامه بر مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 726

از گرد خط، فزود محبت به دل مراپای به خواب رفته فرو شد به گل مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 727

از بس گرفت تنگی دل در میان مرادر کام همچو غنچه نگردد زبان مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 728

از بس گرفت تنگی دل در میان مرادر کام همچو غنچه نگردد زبان مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 729

افسرده دل اگر چه ز واسوختن مرابتوان به روی گرم برافروختن مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 730

گر قابل ملال نیم، شاد کن مراویران اگر نمی کنی، آباد کن مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 731

از کار رفته دست چو دست سبو مراریزند می چو شیشه مگر در گلو مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 732

سرگشته ساخت خالِ دلارای او مراپرگار کرد نقطهٔ سودای او مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 733

از باده چون کند عرق آلود ماه رادر چشم آفتاب بسوزد نگاه را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 734

رویت ز هاله حلقه کند نام ماه رادلسرد از آفتاب کند صبحگاه را

Saib TabriziGhazal2 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.