Safavid era
تا کی اندیشه این عالم پرشور کنی؟دست تا چند درین خانه زنبور کنی؟
Ghazal 6832از سر صدق اگر سینه خود چاک کنیفیض صبح از نفس پاک خود ادراک کنی
Ghazal 6833دل چون شیشه خود گر تهی از باده کنیکوری دیو هوا، پر ز پریزاده کنی
Ghazal 6834تا تو چون شانه دل چاک مهیا نکنیپنجه در پنجه آن زلف چلیپا نکنی
Ghazal 6835از خودی چشم بپوشان اگر اهل دینیکه خدابین نشود دیده هر خودبینی
Ghazal 6836چند چون چشم هوسناک به هر سو بینی؟جمع شو تا هم از آیینه خود رو بینی
Ghazal 6837چه به هر سوی چو کوران به عصا می بینی؟چاه زیر قدم توست چو وا می بینی
Ghazal 6838خاک شو خاک ازان پیش که بر باد رویبندگی پیشه خود ساز که آزاد روی
Ghazal 6839به خبر چند تسلی ز رخ یار شوی؟سعی کن سعی که شایسته دیدار شوی
Ghazal 684دلکوب نیست حادثه دنیاپرست راماهی ز حرص طعمه فرو خورد شست را
Ghazal 6840غنچه را راه در آن چاک گریبان ندهیبه کف طفل نوآموز گلستان ندهی
Ghazal 6841بی حجابانه به آغوش کجا می آیی؟که به صد ناز در اندیشه ما می آیی؟
Ghazal 6842رخ برافروخته دیگر به نظر میآییاز شکار دلگرم که دگر میآیی؟
Ghazal 6843عیش فرش است در آن محفل روح افزاییکه فتد شیشه می جایی و ساقی جایی
Ghazal 6844باش در ذکر خدا دایم اگر جویاییکاین براقی است که تا عرش ناستد جایی
Ghazal 6845بهار گشت ز خود عارفانه بیرون آیاگر ز خود نتوانی ز خانه بیرون آی
Ghazal 6846مباش معجب و خودبین که در بلا افتیمبین در آینه بسیار کز صفا افتی
Ghazal 6847تو تا ز هستی خود بی خبر نمی افتیز خویش مرحله ای پیشتر نمی افتی
Ghazal 6848ز خط سیه رخ چون لاله زار خود کردیستم به روز من و روزگار خود کردی
Ghazal 6849اگر مقید کسب هوا نمی گردیحباب وار ز دریا جدا نمی گردی
Ghazal 685از دل بپرس نیک و بد هر سرشت راآیینه است سنگ محک، خوب و زشت را
Ghazal 6850دل مرا به نگاهی ز من برآوردیسخن نکرده مرا از سخن برآوردی
Ghazal 6851هزار عقد محبت به این و آن بندیهمین به کشتن من تیغ بر میان بندی
Ghazal 6852اگر سرای جهان در خور سزا بودیز خوان رزق شکر روزی هما بودی
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.