Khaqani Shirvani: Seljuk era
جو به جو عشقت شمار دم زدن بر من گرفتجو جوَم کرد و چو بشنید آه من بر من گرفت
Ghazal 74سر و زر کو که منت یارم جستفرصت آمدنت یارم جست
Ghazal 75یارب آن خال بر آن لب چه خوش استبر هلالش نُقَط از شب چه خوش است
Ghazal 76در عشق تو عافیت حرام استآن را که نه عشق پخت، خام است
Ghazal 77به جائی رسید عشق که بر جای جان نشستسلامت کرانه کرد، خود اندر میان نشست
Ghazal 78چرا ننْهم؟ نهم دل بر خیالتچرا ندْهم؟ دهم جان در وصالت
Ghazal 79هر که به سودای چون تو یار بپرداختهمتش از بند روزگار بپرداخت
Ghazal 80دلم در بحر سودای تو غرق استنکو بشنو که این معنی نه زرق است
Ghazal 81بگشا نقاب رخ که ز ره بر در آیمتبربند عقد در که کنون در بر آیمت
Ghazal 82علم عشق عالی افتاده استکیسهٔ صبر خالی افتاده است
Ghazal 83فلک در نیکوئی انصاف دادتسرِ گردنکشان گردن نهادت
Ghazal 84بتی کز طرف شب مه را وطن ساختز سنبل سایبان بر یاسمن ساخت
Ghazal 85آنها که محققان راهنددر مسند فقر پادشاهند
Ghazal 86با او دلم به مهر و محبت نشانه بودسیمرغ وصل را دل و جان آشیانه بود
Ghazal 87طریق عشق رهبر برنتابدجفای دوست داور برنتابد
Ghazal 88عقل در عشق تو سرگردان بماندچشم جان در روی تو حیران بماند
Ghazal 89دل کشید آخر عنان چون مرد میدانت نبودصبر پی گم کرد چون همدست دستانت نبود
Ghazal 90دولتِ عشقِ تو آمد عالمِ جان تازه کردعقل، کافر بود آن رُخ دید و ایمان تازه کرد
Ghazal 91دل پیش خیال تو صد دیده برافشانددر پای تو هر ساعت جانی دگر افشاند
Ghazal 92صد یکِ حسن تو نوبهار نداردطاقت جور تو روزگار ندارد
Ghazal 93تب دوشین در آن بت چون اثر کردمرا فرمود و هم در شب خبر کرد
Ghazal 94هر تار ز مژگانش تیری دگر اندازددر جان شکند پیکان چون در جگر اندازد
Ghazal 95عذر از که توان خواست که دلبر نپذیردافغان چه توان کرد که داور نپذیرد
Ghazal 96عشق تو چون درآید شور از جهان برآیددلها در آتش افتد دود از میان برآید
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.