Seljuk era
پردهٔ نو ساخت عشق، زخمهٔ نو درفزودکرد به من آنچه خواست، برد ز من آنچه بود
Qit'a 134وفا جستن از خلق خاقانیا بسکه جستن به اندازهٔ جهد باشد
Qit'a 135نیت من نکوست در حق دوستدوستان را نیت نکو باشد
Qit'a 136خاقانی ار زبان ز سخن بست حق اوستچند از زبان نیافته سودی زیان کشد
Qit'a 137پیشوای علما جامهٔ مننز پی بیشی و پیشی پوشد
Qit'a 138جهان را آه آه از دل برآمدچو عزالدین بوعمران فروشد
Qit'a 139چه شد که بادیه بربود رنگ خاقانیکه صبح فام شد از راه و شامگون آمد
Qit'a 140خبر برآمد کان آفتاب شرع فرو شدهزار آه زهرک آن خبر شنود برآمد
Qit'a 141گر به شروانم اهل دل میمانددر ضمیرم سفر نمیآمد
Qit'a 142ای روح صفات اهرمن بندوی نوک سنان آسمان رند
Qit'a 143ای تاجدار خسرو مغرب که شاه چرخدر مشرقین ز جاه تو کسب ضیا کند
Ghazal 112مرا وصلت به جانی برنیایدتو را صد جان به چشم اندر نیاید
Qit'a 144خدای داند معنی میان نطفه نهادنبه دست مرد جز این نیست کآب نطفه براند
Qit'a 145هرکه را غره کرد دولت نیزغدر آن دولتش هلاک رساند
Qit'a 146دوات من ز برون جدول و درون دریاستنهنگ و آب سیاهش عجب بدان ماند
Qit'a 147منصب تدریس خون گوید از آنکفر عز الدین بوعمران نماند
Qit'a 148های خاقانی تو را جای شکر ریز است و شکرگر دهانت را به آب زهرناک آکندهاند
Qit'a 149خاقانیا عروس صفا را به دست فقرهر هفت کن که هفت تنان در رسیدهاند
Qit'a 150اندرین هفت هشت نه صدیقمصطفی را به خواب دیدستند
Qit'a 151شهر زوری گدا بود خاصهکش به بغداد پرورش کردند
Qit'a 152ای که هر دم ز تبت خلقتصد شتر بار مشک در سفرند
Qit'a 153همه عیباند زنان و آن همه رانیک مردان به هنر برگیرند
Ghazal 113دل که در دام تو افتاد غمِ جان نَبَرَدجان که در زلف تو شد راه به ایمان نبرد
Qit'a 154همه هم شهریان خاقانیبا وی از کبر درنیامیزند
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.